Podczas Podlaskiego Dnia Kukurydzy w Szepietowie prezes Polskiego Związku Producentów Kukurydzy, prof. Tadeusz Michalski, wygłosił wykład na temat uprawy sorgo. Stwierdził, że to roślina „na jutro”, ale nie na dziś, bo nie przebadano jej jeszcze całkowicie w naszych warunkach klimatycznych. Sorgo jest dobrym przykładem na to, jak szybko nowa roślina może powiększać areał uprawy i wzbudzić tak ogromne zainteresowanie rolników.  Jednocześnie na jej przykładzie można pokazać nieprzemyślane działania, ponieważ niewiele o niej wiadomo – można powiedzieć, że mamy o niej tyle informacji, jak o kukurydzy w latach 70.

Poznać roślinę
Sorgo jest ważną rośliną zbożową na świecie. Uprawia się je w środkowej Afryce, a także w krajach europejskich o cieplejszym klimacie, takich jak Włochy i Francja. Polska prawdopodobnie wyprzedziła Francję w powierzchni uprawy sorgo mimo mniej sprzyjającego klimatu.
Wyróżnia się 25 gatunków tej rośliny, najbardziej znane jest sorgo cukrowe i sudańskie, inaczej znane jako trawa sudańska. Sorgo cukrowe doskonale radzi sobie podczas suszy i przy wysokich temperaturach. Sprawdza się zwłaszcza tam, gdzie warunki pogodowe i niedobór wody hamują rozwój kukurydzy. Formy o dłuższej słomie, jak mieszańcowa odmiana Sucrosorgo 506 firmy Syngenta, uprawiane są na zielonkę w Polsce. Wysiewane w mieszance z kukurydzą jest w stanie zapewnić wysoki plon paszy. Przed siewem glebę przygotowuje się jak pod kukurydzę, a optymalna głębokość siewu wynosi od 2,5 do 4 cm. Termin zbioru Sucrosorgo 506 uprawianego w mieszance z kukurydzą i w siewie czystym przypada na przełom września i października. Opóźnienie zbioru do połowy października powoduje wzrost zawartości suchej masy i spadek udziału liści – najstarsze zasychają z powodu zacienienia i mniejszego dostępu światła.

W naszych warunkach glebowo-klimatycznych podczas lata sorgo lepiej pobiera wodę z gleby niż kukurydza dzięki dwukrotnie większej liczbie korzeni drugiego rzędu, które wyrastają z korzeni zarodkowych. Oszczędniej niż kukurydza gospodaruje wodą, zużywając jej w procesie transpiracji dwukrotnie mniej. Łodygi osiągają wysokość do 3, a nawet 4 m, co umożliwia plonowanie w wysokości nawet 100 ton świeżej masy z hektara.