Z jednego hektara plantacji wierzby energetycznej w ciągu roku otrzymuje się przeciętnie ok. 20 ton suchej biomasy. Tonę takiego surowca można sprzedać za 130–250 zł, co w efekcie daje dochód 2600–5000 zł z hektara. Odbiorcami biomasy są ciepłownie i elektrociepłownie, które  – zgodnie z wytycznymi Unii Europejskiej i polskim prawem energetycznym – mają obowiązek kupowania określonej ilości energii pochodzącej z odnawialnych źródeł. Jest jeszcze inna korzyść finansowa dla właściciela takiej energetycznej plantacji.

Już 0,5 ha uprawy wierzby z odmian Salix viminalis może zabezpieczyć w opał każde gospodarstwo rolne na przeciąg całego roku.

Ważna biomasa
Zastępowanie kopalnych surowców energetycznych odnawialnymi źródłami energii regulują przepisy międzynarodowe oraz dyrektywy unijne. Biała Księga „Energia dla przyszłości – odnawialne źródła energii” zakłada, że do roku 2010 ich udział w bilansie energetycznym krajów członkowskich zwiększy się dwukrotnie i wyniesie 12 proc. W nawiązaniu do postanowień UE przyjęto w Polsce ,,Strategię Rozwoju Energetyki Odnawialnej”, która  przewiduje 7,5 proc. udział odnawialnych źródeł energii w bilansie energetycznym kraju w roku 2010 i 14 proc. w dziesięć lat później. W tym czasie udział biomasy (m.in. słoma, odpadki drzewne, osady ściekowe i rośliny energetyczne) w całości energii pierwotnej pozyskiwanej z odnawialnych źródeł energii powinien wynosić ponad 90 proc., ponieważ – jak twierdzą fachowcy – w polskich warunkach klimatycznych jest to jedno z korzystniejszych rozwiązań.

Rośliny z energią
Ze względu na ograniczone możliwości wykorzystania drewna opałowego z lasów, drewna odpadowego z przemysłu drzewnego czy też słomy z rolnictwa, konieczne będzie zakładanie plantacji roślin energetycznych. W takich uprawach najlepiej sprawdza się wierzba krzewiasta (zwłaszcza odmiana Salix viminalis). Potwierdzają to doświadczenia innych krajów (np. USA, Danii, Szwecji), a także wieloletnie badania polskich naukowców.  Wierzba ta szybko rośnie, ma stosunkowo niewielkie wymagania glebowe, jest dość odporna na choroby wirusowe, bakteryjne i grzybowe, a co najważniejsze – posiada wysoką wartość kaloryczną (energię wewnętrzną suchej masy) i dużą wydajność jednostkową plonów z hektara.