Pigwowiec (Chaenomeles) to krzew należący do różowatych, który pochodzi z Japonii lub Chin. Jest to rozłożysty krzew, który rozrasta się za pomocą niezbyt ekspansywnych rozłogów. W uprawie spotkać możemy trzy gatunki: pigwowiec japoński, okazały i pośredni. Krzewy głównie różnią się siłą wzrostu, barwą kwiatów i wielkością owoców.

Wszystkie gatunki pigwowców wytwarzają jadalne owoce, jednak dopiero po ich przetworzeniu. W stanie surowym są zbyt twarde i kwaśne. Owoce są kształtu jabłkowatego, barwy żółtej i posiadają silny korzenny aromat z nutką cytryny i jabłka. Dojrzewają późną jesienią. Owoce pigwowca są bogatym źródłem kwasów organicznych, garbników , pektyn i witaminy C. Można z nich wyrabiać konfitury, nalewki oraz soki.

Wiosną pigwowce obsypane są dość dużymi kwiatami barwy karminowej, różowej lub białej. Pigwowiec japoński (Ch. japonica) jest krzewem dorastającym maksymalnie do metra. Popularną obficie kwitnącą odmianą w uprawie jest 'Sargentii'. Znacznie wyższym gatunkiem jest pigwowiec okazały (Ch. superba). Okazałe u tego gatunku są również owoce. Krzew nadaje się do tworzenia żywopłotów. Występują odmiany o kwiatach barwy czerwonej ('Brillant') lub białej ('Nivalis').

Zmiennym gatunkiem i często wykorzystywanym w nasadzeniach, także miejskich, jest pigwowiec pośredni (Ch. x superba). Ten mieszańcowy gatunek występuje w wielu barwnych odmianach lub pełnych kwiatach ('Falconnet Charlet'). Czerwone kwiaty wytwarzają odmiany 'Crimson and Gold', 'Elly Mossel' i 'Nicoline'. Słabiej rosnące i posiadające jasnoróżowe kwiaty to odmiany 'Colour Trawl'. Całkowicie karłową, płożącą odmianą (do 50 cm wysokości) jest biało kwitnąca 'Trail'.

Pigwowce są mało wymagające względem uprawy. Wymagają jedynie średnio wilgotnego podłoża i słonecznego stanowiska. W glebach zasadowych krzewy często dopada chloroza. Kwiaty pojawiają się na starszych pędach, dlatego zbędne jest cięcie. Jedynie co kilka lat warto prześwietlić krzew.