Płomyk wiechowaty (Phlox paniculata) jest rośliną wieloletnią, tworząca kępy wzniesionych pędów (80-120 cm wysokości), zakończonych wiechami różnobarwnych kwiatów, które pojawiają się zwykle od sierpnia do końca jesieni. Pod wieczór ich kwiaty intensywnie pachną, zwabiając nocne motyle. Płomyki były niegdyś bardzo popularnymi roślinami w ogrodach wiejskich. Obecnie wracają do polskich ogrodów w postaci barwnych odmian.

Istnieją odmiany o dużych, w oryginalnych (z barwnym środkiem) lub czystych barwach kwiatach. Do jednobarwnych odmian należą m.in. 'Düsterlohe' (fioletowe), 'Pax' (białe), 'Cherry Pink' i 'Rijnstroom' (ciemnoróżowe), 'Eva Foerster' (łososiowo-różowe). Z barwnym środkiem wymienić można: 'Brigadier' (pomarańczowo-czerwone z czerwonym oczkiem), 'Mother of Pearl' (białe z różowym oczkiem), 'Norah Leight' (białe z czerwonym oczkiem). Odmiana 'Prospero' posiada kwiaty fioletowe z jaśniejszymi smugami.

Jeśli zapewni się płomykom żyzne, dostatecznie wilgotne, ale nie podmokłe podłoże i słoneczne lub półcieniste stanowisko, potrafią zawładnąć rabatą. Są bylinami szybko rozrastającymi się za pomocą cienkich korzeni. Wystarczy jeden oderwany fragment korzenia i wyrasta nowa roślina. Zatem rośliny bujnie rosną i wyczerpują glebę ze składników pokarmowych. Co kilka lat powinny być dzielone i przesadzane w nowe miejsce. Aby obficie kwitły rośliny powinny być ściółkowane kompostem.

Płomyki wiechowate najlepiej prezentują się w obecności innych równie wysokich bylin, np. jesiennych astrów, rudbekii, dzielżanów, perovskii, dalii ogrodowych, pysznogłówki, złocieni wielkich.