Powodem małej popularności buraka liściowego jest niewiedza na temat jego zastosowania. Gatunek ten posiada krótki okres wegetacji i jest idealnym zamiennikiem szpinaku, którego plon zwykle już się kończy. Zatem jest to warzywo, które nadaje się do uprawy poplonowej, na zbiór letni i jesienny.

Częścią użytkową w zależności od odmiany są liście i ogonki liściowe. W porównaniu z innymi warzywami liściowymi, burak posiada dużą zawartość białka (25 proc.) oraz jest bogaty w żelazo, wapń i witaminę C. Najdelikatniejsze w smaku są młode liście i ogonki liściowe. Jest warzywem do bezpośredniego spożycia i podobnie jak inne liściowe zaleca się krótko go przechowywać w niskiej temperaturze. Posiada szerokie zastosowanie i barwne ogonki liściowe mogą być spożywane na surowo w postaci sałatek, do twarogu lub być duszone, parowane i pieczone. Całe liście można wykorzystać do sporządzenia zup oraz chłodników.

Burak liściowy jest niewymagający względem uprawy. Nie poleca się jednakże gleby piaszczystej i ciężkiej gliniastej. Uprawiany na żyznej, wilgotnej i ciepłej wytwarza soczyste i kruche liście. Jako warzywo poplonowe wymaga jedynie pogłównego nawożenia mineralnego. Uprawa może rozpocząć się od wczesnej wiosny i trwać do końca czerwca.

Nasiona wysiewa się bezpośrednio na zagony w rzędzie w odległości co 30 - 40 cm. Po wzejściu młode rośliny wykorzystuje się do spożycia, a tym samym wykonujemy zabieg przerywania. Wysiew nasion na miejsce stałe w czerwcu pozwoli nam zbierać liście do października, a nawet do pierwszych przymrozków. Późny termin zbioru jest nawet wskazany, gdyż roślina znosi lekkie przymrozki, a jej starsze ogonki liściowe po przemrożeniu są delikatniejsze. Zbiór boćwiny polega na stopniowym wycinaniu całych liści na wysokości ok. 3 cm nad ziemią.

Pielęgnacja buraka liściowego głównie polega na odchwaszczaniu i nawadnianiu roślin podczas upalnego lata. Ze względu na sukcesywny zbiór i krótki okres wegetacji w uprawie nie stosuje się herbicydów oraz innych środków ochrony roślin. Zatem warzywo jest idealne do upraw ekologicznych.

W Polsce najczęściej spotykaną odmianą jest 'Lukullus' o pomarszczonych, żółtozielonych soczystych liściach. Odmiana jest ceniona ze względu na delikatny smak i dużą plenność. Inną polecaną odmianą jest 'Silber', która posiada ciemnozielone z białymi nerwami liście i jest uznawana za jedną z najsmaczniejszych. Na rynku dostępne są również odmiany o kolorowych ogonkach liściowych. Do takich należą 'Vulkan' (czerwone ogonki) oraz odmiana łodygowa (naciowa) 'Bright Lights' o różnokolorowych ogonkach liściowych.