Duże zapotrzebowanie na białko roślinne, jako niezbędny surowiec dla przemysłu paszowego, powoduje, że zainteresowanie uprawą roślin strączkowych, w tym grochu, powinno być zdecydowanie większe niż jest obecnie. Powierzchnia uprawy tego gatunku na świecie wynosi ponad 6 mln ha, w Europie zaś ok. 1,8 mln ha. Wśród krajów Unii Europejskiej na największej powierzchni groch uprawiany jest we Francji, a plony w tym kraju wynoszą ok. 5 t/ha. Duże zainteresowanie grochem obserwuje się w Danii, gdzie powierzchnia jego uprawy wynosi ok. 100 tys. ha, a plony - około 4 t/ha. Wysokie plony nasion grochu, ok. 4,5 t/ha, uzyskuje się również w Belgii i Holandii.

W warunkach Polski, dzięki możliwości uprawy tego gatunku na glebach różnych kompleksów przydatności rolniczej oraz krótkiemu okresowi wegetacji, może być uprawiany na terenie całego kraju. Mniej przydatne są jedynie rejony podgórskie, ze względu na nadmierną ilość opadów w okresie letnim utrudniających dojrzewanie i zbiór. Groch może być użytkowany zarówno do bezpośredniej konsumpcji, jak i na paszę (jako komponent białkowy). Nasiona grochu zawierają ok. 22 proc. białka ogólnego, 1,5 proc. tłuszczu, 55 proc. związków bezazotowych wyciągowych, 6,8 proc. włókna surowego i najmniej z roślin strączkowych substancji antyżywieniowych. Plony ok. 2,2 t/ha dostarczają dwukrotnie więcej egzogennego aminokwasu - lizyny, niż można uzyskać z ziarna jęczmienia, lub pszenicy.

W ostatnich latach osiągnięto znaczny postęp w hodowli tego gatunku. Plony uzyskiwane w doświadczeniach wynoszą do 5,5 t/ha. W produkcji uzyskuje się plony o połowę mniejsze i wykazujące znaczne wahania w latach. Przyczyn tego stanu poza warunkami pogodowymi jest wiele, w tym mało precyzyjnie wykonany siew. Trzeba podkreślić, że błędy podczas siewu grochu popełniane są o wiele częściej niż przy uprawie innych roślin, a obniżka plonu tym spowodowana jest również bardziej widoczna.

Wiosenne prace uprawowe należy rozpocząć jak najwcześniej i ograniczyć je do tylko koniecznych. Powierzchnia gleby powinna być bardzo starannie wyrównana, gdyż groch z reguły wylega i zespoły tnące kombajnów i kosiarek muszą ścinać go nisko. Jeśli jesienią nie wysiano nawozów fosforowo-potasowych, należy je wysiać przed siewem nasion w ilości: 30-50 kg P2O5/ha i 65-90 kg K2O/ha, przy średniej zawartości tych składników w glebie. Po przedplonach silnie nawożonych azotem i na glebach żyznych, stosowanie tego składnika może być pominięte, natomiast na pozostałych glebach należy zastosować dawkę startową 20-30 kg N/ha.