Jak wynika z badań prowadzonych w Instytucie Ochrony Roślin PIB od 2006 r. przez dr Dorotę Remlein-Starosta i jej zespół, jedną z przyczyn ograniczających rozszerzenie areału upraw wierzby jest brak wiedzy na temat najważniejszych chorób i szkodników atakujących tę rośllinę. Jakie one są? Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że najgroźniejszą chorobą wierzby, która uprawiana jest na cele energetyczne, jest rdza. Jej sprawcą jest grzyb Melampsora epitea - rozwija się na przełomie czerwca i lipca. Wówczas jak informuje dr Remlein-Starosta silnie porażone rośliny na skutek defoliacji mają znacznie ograniczoną powierzchnię asymilacyjną, co automatycznie wpływa na obniżenie plonu biomasy.

Na plantacjach często też można znaleźć objawy zgorzeli pędów, które mogą być powodowane przez grzyb Venturia saliciperda (parch) i Glomerella cingulata (antraknoza).

Z analiz zespołu naukowców wynika, że najliczniej występującymi szkodnikami wierzb były też: niekreślanka wierzbowa jątrewka pospolita. W skrajnych przypadkach chrząszcz tego drugiego szkodnika, może doprowadzić do całkowitego szkieletowania liści.

Podobał się artykuł? Podziel się!