Wiklina jest rośliną plecionkarską, która posiada corocznie odrastające po ścięciu proste, elastyczne, nierozgałęziające się pręty o cienkim rdzeniu. Wbrew pozorom jej zapotrzebowanie na wodę nie jest tak duże, porównując do wikliny dziko rosnącej – w pobliżu rzek. Więcej wody potrzebuje podczas intensywnego wzrostu prętów jedynie w lipcu i sierpniu. Susza może bowiem spowodować w tym okresie zmniejszenie plonów, dlatego lepiej zakładać plantacje na terenie o stosunkowo wysokim poziomie wody gruntowej. Najlepiej, gdy poziom ten wynosi 70–130 cm. Roślina nie wymaga wysokich temperatur, ale jest wrażliwa na wiosenne przymrozki. Nie ma również wysokich wymagań glebowych, udaje się prawie na wszystkich glebach, z wyjątkiem wapiennych i bardzo zakwaszonych.

Wiklinę rozmnaża się wegetatywnie z odcinków prętów długości 20–30 cm i grubości 0,5–1,2 cm, nazywanych zrzezami, sztobrami lub sadzeniakami. Sadzonki wysadza się najczęściej wczesną wiosną, ale również jesienią. Odmiany drobnoprętowe – wycinane corocznie, sadzi się w rozstawie 40 na 12,5 cm, natomiast gruboprętowe, wycinane co 2–3 lata, sadzi się rzadziej, na 50 cm. Górny koniec sadzonki powinien wystawać ok. 2 cm nad powierzchnią gleby.

Przy ustaleniu dawki nawożenia poszczególnych składników należy brać pod uwagę warunki glebowe, jak również wielkość uzyskiwanych plonów. Corocznie zaleca się 30–50 kg/ha N, 20–40 kg/ha P2O5 i 40–80 kg/ha K2O. Nawozy azotowe stosuje się w dwóch dawkach, połowę w kwietniu razem z nawozami potasowymi i fosforowymi, a pozostałą ilość na początku czerwca. Co 5–6 lat stosuje się również wapnowanie gleby zimą po zbiorach.

W pierwszym roku po posadzeniu rośliny są wrażliwe na zaskorupienie gleby i na zachwaszczenie. Zaleca się pielęgnację chemiczno-mechaniczną, w późniejszym okresie mechaniczne spulchnianie międzyrzędzi i ręczne w rzędzie. Na plantacjach starszych unika się mechanicznych uprawek międzyrzędowych, które uszkadzają korzenie wikliny, i zwalcza się chwasty herbicydami. W późniejszym okresie w międzyrzędziach stosuje się dolistnie preparat Casoron 6,75 GR (po posadzeniu, przed jej rozwojem, w dawce 50–70 kg/ha). Lontrel 300 SL można stosować wiosną przed rozpoczęciem wegetacji.