Rośliny bulwiaste są wrażliwe na ujemne temperatury. Wiosną, kiedy minie groźba przymrozków, wysadzamy ich bulwy wprost do gruntu. W ogrodach najczęściej uprawiane są: mieczyk, cynobrówka (krokosmia), acidantera, tygrysówka, frezja, ixia, sparaksis, babiana. Wytwarzają one bulwę pochodzenia pędowego. Dziwaczek, jaskier azjatycki, dalie posiadają bulwy, które składają się z mięsistych, zgrubiałych korzeni. Z kolei zawilec wieńcowy (anemon), obrazki plamiste, begonia posiadają płaską bulwę pochodzenia hypokotylowego.

Mieczyki i dalie to rośliny w wielu odmianach o pięknych wielobarwnych kwiatach. Dziwaczek jest dość nietypową rośliną, ponieważ jego kwiaty rozwijają się w nocy albo w dni pochmurne. Jaskier azjatycki, zawilec wieńcowy, begonia wytwarzają pełne lub pojedyncze kolorowe kwiaty, natomiast obrazki plamiste pod koniec lata zdobione są czerwonymi jagodami. Acidantera i frezja są roślinami, które intensywnie pachną. Babiana posiada nietypowy niebieski kolor kwiatów, natomiast tygrysówka nakrapiane płatki. Krokosmia zwana również montbrecją lub cynobrówką nieustannie kwitnie do jesieni, wytwarzając pomarańczowe lub żółte kwiatostany.

Przed wysadzeniem, należy sprawdzić bulwy pod względem ich zdrowotności. Nie mogą być uszkodzone i spleśniałe. Niektóre z nich (mieczyk, cynobrówka, tygrysówka, acidantera) powinny posiadać suche łuski, które chronią je przed porażeniem grzybami. Warto bulwy zanurzyć na 20 min w fungicydzie o szerokim spektrum działania, np. Topsin M 500 SC.

Stanowisko pod uprawę bylin bulwiastych powinno być słoneczne i osłonięte od silnych wiatrów. Glebę należy dobrze spulchnić i wzbogacić kompostem. Unikamy nawozów organicznych niezmineralizowanych, np. świeży obornik oraz kompostu, w którym znajdowały się części roślin cebulowych porażonych grzybami i nicieniami.

Bulwiaste posiadają duże wymagania pokarmowe, w związku z tym na początku sadzenia i w czasie wegetacji dostarczamy im garść nawozu wieloskładnikowego. Najlepszą pod uprawę jest lekka, zasobna w próchnicę gleba. Ciężkie, mokre i gliniaste podłoże jest nieodpowiednie pod uprawę. Rośliny bulwiaste nie powinny być co roku uprawiane na tym samym stanowisku jak również po astrach i roślinach cebulowych. Na takich stanowiskach mogą być porażane przez nicienie, wciornastki oraz najgroźniejszą chorobę - fuzariozę.