Łubin jest cenną rośliną pastewną. Znaczenie gospodarcze mają trzy gatunki: wąskolistny (Lupinus angustifolius), żółty (Lupinus luteus) oraz biały (Lupinus albus). Są one zróżnicowane pod względem wymagań glebowych i składu chemicznego nasion. Nasiona łubinu żółtego cechuje najwyższa zawartość białka (ok. 40 proc.) ze wszystkich gatunków roślin strączkowych. Mniej go jest w nasionach pozostałych dwóch gatunków. W żywieniu zwierząt rośliny wykorzystywane są także jako zielonka, a nasiona - do produkcji wysokobiałkowych pasz treściwych. W produkcji roślinnej pełnią funkcję nawozów zielonych. Istotny jest aspekt oddziaływania łubinu na glebę. Jego uprawa korzystnie wpływa na żyzność oraz utrzymuje dodatni bilans materii organicznej w glebie. Rośliny bobowate, żyjąc w symbiozie z bakteriami brodawkowymi wiążącymi azot atmosferyczny, zwiększają jego zawartość w glebie i zmniejszają zapotrzebowanie na nawożenie azotowe.

ŁUBIN WĄSKOLISTNY NAJPOPULARNIEJSZY

Od kilku lat w strukturze zasiewów wzrasta powierzchnia upraw roślin bobowatych. Największą powierzchnię zajmuje łubin wąskolistny. Wszechstronność tego gatunku wynika z możliwości uprawy zarówno na glebach słabszych, jak i średnich, mniejszej podatności na antraknozę oraz wcześniejszego zbioru (druga połowa lipca) w porównaniu z innymi strączkowymi grubonasiennymi. Poziom plonowania łubinu wąskolistnego jest wyższy o ok. 50 proc. w porównaniu z łubinem żółtym (wg danych COBORU). Udział łubinu białego w strukturze zasiewu jest najmniejszy. Gatunek ten wyróżnia się najwyższym potencjałem poziomu plonowania, jednak okres dojrzewania jest późniejszy (druga połowa sierpnia) i ma większe wymagania glebowe. W 2015 roku powierzchnia upraw łubinu zarówno na plantacjach nasiennych, jak i na plantacjach produkcyjnych znacząco wzrosła.

Pod względem użytkowym w łubinie wąskolistnym wydzielono grupę odmian niskoalkaloidowych (odmiany słodkie) i grupę odmian gorzkich (o wyższej zawartości alkaloidów). W nasionach łubinu występują między innymi takie alkaloidy, jak: lupanina, 13OH-lupanina, izolupanina, angustifolina, multiflorina. Lupanina i 13OH-lupanina są charakterystyczne dla łubinu wąskolistnego. Również w siewkach roślin łubinu wąskolistnego występują alkaloidy. Poszczególne alkaloidy różnią się indeksem gorzkości, a ich zawartość oraz proporcje w poszczególnych odmianach łubinu wąskolistnego są różne również w siewkach roślin.