W Krajowym Rejestrze Odmian znajduje się obecnie pięć odmian tego gatunku: Aldana, Aligator, Augusta, Madlen i Mavka. Rolnik ma jednak jeszcze do dyspozycji odmiany ze Wspólnotowego Katalogu CCA. Generalnie do uprawy w naszym kraju przydają się tzw. „trzyzerowe" odmiany tej rośliny. Odznaczają się one niższą niż w przypadku innych propozycji wymaganą sumą temperatur efektywnych, co sprawia że są one lepiej dostosowane do warunków klimatycznych Polski. Trzeba jednak zauważyć, że w cieplejszych regionach kraju można uprawiać także tzw. odmiany „dwuzerowe". Wysiew tych drugich wymusza jednak konieczność desykacji przed zbiorem, a uzyskany plon może charakteryzować się wysoką wilgotnością.

Przed siewem należy też pomyśleć o zaszczepieniu nasion preparatem bakteryjnym, który przyspiesza okres tworzenia się brodawek korzeniowych, zapewniając właściwy przebieg symbiozy . Konieczne jest to zwłaszcza wtedy, kiedy soja uprawiana jest po raz pierwszy. Najpopularniejszą jest Nitragina. Dlaczego jest to ważne? Rośliny z rodziny bobowatych do których należy soja, żyją w symbiozie z określonymi gatunkami bakterii brodawkowych. Wiążą one wolny azot z powietrza. W ten sposób rośliny otrzymują azot, lepiej rosną i wydają wyższe plony.

Wracając do siewu wykonuje się go, kiedy gleba ogrzeje się do temperatury ponad 8°C. Wcześniejszy zabieg, w niedostatecznie ogrzaną glebę opóźnia i zmniejsza wschody. Zbyt późny z kolei wpływa niekorzystnie na dojrzewanie nasion.

Optymalną obsadą dla soi jest 80 - 100 kiełkujących nasion/m2, przy rozstawie rzędów 15-25 cm. Norma wysiewu nasion zależy od masy 1000 nasion oraz ich czystości i zdolności kiełkowania. Z kolei zalecana głębokość siewu to 3-4 cm. Nie poleca się siewu głębszego, bo utrudnia to wschody roślin.