Zakładając, że ślazowiec pensylwański uprawiany jest na dobrych glebach z przeznaczeniem na suche łodygi obsada roślin powinna wynosić 20-40 tys. roślin/ha. Na stanowiskach gorszych oraz w uprawie na zieloną masę (biogaz) zalecana obsada powinna być zwiększona nawet do 60 tys. roślin/ha. W korzystnych warunkach, aby uzyskać taką obsadę, nasiona wysiewa się w ilości do 1,5-2 kg/ha. W gorszych warunkach, na glebach słabszych należy zwiększyć wysiew nasion nawet do 5-6 kg/ha. Przy czym trzeba wziąć pod uwagę, że nie zawsze zapewni to zakładaną obsadę, ale zmniejszy ryzyko pustych miejsc na plantacji.

Plantacje zakładać można z rozsad, które wcześniej uzyskuje się w szklarni. Jednakże takie zakładanie plantacji jest pracochłonne choć pozwala na uzyskanie pożądanego zagęszczenia roślin. Plantacje ślazowca pensylwańskiego zakładać można także z fragmentów korzeni 8-10 cm z pączkami wzrostowymi. Korzenie powinno wykopywać się bezpośrednio przed ich wysadzeniem, by ochronić je przed wysuszeniem. Sadzenie wykonuje się wczesną wiosną przed ruszeniem wegetacji. Prawidłowo wysadzone sadzonki mają szybkie tempo wzrostu, tworzą masywne pędy i silny system korzeniowy.

W zależności od sposobu zakładania plantacji różna jest obsada roślin. Około 10 proc. wyższe plony uzyskać można z rozmnożeń wegetatywnych niż z nasion. Jednak zmniejszające się z każdym kolejnym rokiem wegetacji ślazowca różnice w plonach w zależności od materiału siewnego, przy kilkunastoletnim użytkowaniu mogą być zupełnie zniwelowane.

Z czteroletnich badań prowadzonych w SDB Biały UWM w Olsztynie wynika, że w końcu czwartego roku uprawy liczba roślin z siewu nasion do gruntu (1,5 oraz 4,5 kg/ha) stanowiła 20-36 proc. obsady z końca pierwszego roku. Do końca czwartego roku wegetacji przetrwało ponad 96 proc. z sadzonek korzeniowych i rozsady przy obsadzie 20 tys./ha i 55-82 proc. przy wyjściowej obsadzie 60 tys./ha.

Biomasa zawierała średnio 23,5 proc. wody, wysoką zawartość węgla 47,3 proc. s.m. i wodoru 6,27 proc. s.m. oraz relatywnie niską zwartość siarki. Ciepło spalania wynosiło 19 MJ/kg s.m., a wartość opałowa 14 MJ/kg. Wyższy plon biomasy uzyskano z wysadzeniem 60 tys. szt. sadzonek korzeniowych/ha.