Rośliny tak jak wszystkie żywe organizmy reagują na czynniki zewnętrzne, które mogą być przyczyną różnego rodzaju zaburzeń w prawidłowym rozwoju. Czynniki stresowe można podzielić na biologiczne i środowiskowe (czynniki biotyczne i abiotyczne).

Do czynników biologicznych zalicza się te, które wywołują różnego rodzaju patogeny chorobotwórcze, np. bakterie, grzyby. Do czynników środowiskowych, czy inaczej klimatycznych zalicza się duże wahania temperatur, susze, długotrwałe opady, niewłaściwe nawożenie, odczyn gleby. Wszystkie te czynniki wywołują w roślinach zaburzenia wegetacji, które określa się jako czynniki stresowe.

Rośliny, jak wszystkie organizmy mają mechanizmy obronne przed tego typu czynnikami. Jednak na plantacjach produkcyjnych tego typu zjawiska mogą być przyczyną istotnych strat w plonie, lub plon może być zdecydowanie gorszej jakości, a to przekłada się na opłacalność produkcji.

Objawy, które mogą sugerować iż roślina jest poddawana czynnikom stresowym, najłatwiej zauważyć na liściach lub pędach roślin, zwłaszcza wiosną, kiedy są duże wahania temperatur między dniem a nocą. Wówczas na liściach albo młodych pędach pojawiają się różnego rodzaju chlorozy, czyli przebarwienia, które spowodowane są niewłaściwym pobieraniem składników z gleby.

Takim przykładem może być żółknięcie najstarszych liści co powoduje niedobór magnezu. Fioletowe ogonki liściowe lub pędy pomidorów sugerują niewłaściwe odżywianie fosforem, żółte wierzchołkowe liście oraz zahamowanie wzrostu pędów są objawem chlorozy żelazowej. Jest to groźne dla roślin, zwłaszcza kiedy taki objaw jest długotrwały, ponieważ żelazo jest bardzo ważnym składnikiem chlorofilu. Brązowe obrzeża liści mogą być objawem niewłaściwego odżywiania potasem. W czasie kwitnienia warto zastosować bor, który korzystnie wpływa na kiełkowanie pyłku, co wpływa na zawiązywanie owoców. Niewłaściwe odżywianie borem może również wystąpić podczas kwitnienia kiedy jest chłodna i deszczowa pogoda.

Takie objawy na roślinach sugerują zaburzenia odżywiania, ale muszą oznaczać iż tych składników w glebie nie ma, lub ich poziom jest niewystarczający. Przy niskich temperaturach transport do nadziemnych części rośli jest ograniczony lub zahamowany.

W takich sytuacjach można skutecznie minimalizować negatywne skutki czynników stresowych poprzez stosowanie preparatów dolistnych jednoskładnikowych lub wieloskładnikowych, które zawierają składniki mineralne w formach bardzo łatwo przyswajalnych. Takie nawozy najlepiej stosować łącznie z biopreparatami z alg morskich które w istotny sposób skracają czas reakcji roślin na stres.