Okres wiosenny jest czasem intensywnej produkcji pelargonii, jako rośliny do nasadzeń balkonowych oraz na rabaty w miastach. Jest to roślina bardzo ważna produkcyjnie.

Duża wilgotność i gęstość roślin to sprzyjające warunki do rozwoju szarej pleśni pelargonii. Grzyb poraża liście, kwiaty oraz całe młode sadzonki, powodując gnicie części roślin oraz wpływa na ich nieatrakcyjność. Charakterystycznym objawem porażenia we wczesnym stadium choroby są wodniste plamy, które z czasem pokrywają się szarym, pylistym nalotem. W tym czasie zarodniki grzyba poprzez kropelki wody rozprzestrzenią się na inne rośliny. Porażone liście posiadają dziury, powstałe na skutek wykruszania się obumarłej tkanki. Drugim takim charakterystycznym objawem jest brązowienie płatków kwiatostanu. Szara pleśń może prowadzić do dużych strat w produkcji tej rośliny.

Chorobie można zapobiec unikając zbyt gęstego sadzenia roślin i zwilżania ich części nadziemnych, szczególnie w godzinach wieczornych. Istotna jest tez cyrkulacja powietrza w produkcji szklarniowej. Wprowadzenie właściwej wentylacji i utrzymywanie wyższej temperatury w szklarniach po zachodzie słońca ogranicza skraplanie się wody i w ten sposób zmniejsza możliwość pojawienia się infekcji w nocy. Należy dążyć do utrzymywania odpowiedniej, niezbyt gęstej rozstawy pomiędzy roślinami oraz w miarę możliwości wdrażać system poziomej cyrkulacji powietrza.

W prawidłowej ochronie chemicznej niezmiernie istotne jest ograniczenie stosowania fungicydów z grup wysokiego ryzyka gdzie prawdopodobieństwo wykształcania się odporności szarej pleśni jest największe. Do takich grup należą przede wszystkim benzimidazole (Topsin) i dikarboksymidy (Rovral). Program ochrony powinien uwzględniać stosowanie tych substancji, których aktywność grzybobójcza jest uniwersalna (ochrona systemiczna, interwencyjna). Skuteczne w walce z B. cinerea będą preparaty o charakterze profilaktycznym jak np. Bravo czy Biosept.

Podobał się artykuł? Podziel się!