Tawułki (Astilbe) są bardzo popularnymi roślinami ogrodowymi w Japonii. W tym kraju bardzo często wykorzystywane są do dekoracji ogrodów, kwiatowych aranżacji podczas ceremonii picia herbaty. Jest rośliną cieniolubną, a więc jednym z najważniejszych gatunków polecanych do cienistych, wilgotnych ogrodów.

W uprawie znane i popularne są dwa rodzaje tawułek: chińska i Arendsa. Pierwszy gatunek tworzy niskie (do 30 cm), kępy złożone z mocno powcinanych liści. Kwiatostany są wzniesione i składają się z drobnych kwiatów w różnych odcieniach koloru białego lub różowego. Niektóre odmiany tawułki chińskiej posiadają opadające pędy, np. grupa Simplicifolia odm. 'Sprite'. Ten rodzaj idealnie nadaje się do uprawy w donicach.

Tawułka Arendsa to mieszańce powstałe ze skrzyżowania 4 wschodnioazjatyckich gatunków. Powstało wiele barwnych odmian począwszy od koloru białego po ciemny fiolet. Kwiatostany tych tawułek są gęstsze i znacznie większe od tawułki chińskiej. Roślina dorasta od 45 do 100 cm wysokości, tworząc szerokie kępy. Wymaga zatem więcej miejsca w ogrodzie. Kwitnie później niż tawułka chińska.

Tawułki wymagają żyznego i wilgotnego podłoża. Najlepiej czują się w półcieniu, pośród korony drzewa lub w obecności innych bylin, np. host, paproci, dzwonków ogrodowych. Nie znoszą suchego podłoża i bardzo często powodem słabego kwitnięcia oraz więdnięcia i zasychania liści, jest brak wody podczas okresów suszy.

Tawułki są mrozoodporne i jedynie wymagają ściółki wokół korzeni z drobno rozdrobnionej kory. Zdarza się, że wiosenne przymrozki mogą uszkadzać młode liście i kwiatostany. Jest raczej odporna na choroby i szkodniki.

Może być uprawiana w donicach (niskie odmiany), przy oczku wodnym lub jako obwódka rabat. Jest bardzo dekoracyjnym dodatkiem do bukietów. W ogrodzie jest ozdobą przez cały rok, ponieważ wiosną posiada bardzo dekoracyjne powcinane liście, latem puszyste kwiatostany, a zimą długo utrzymujące się nasienniki.

Podobał się artykuł? Podziel się!