Uprawa pomidorów prowadzona przy wszelakiego rodzaju podporach jest korzystna w utrzymaniu warunków fitosanitarnych oraz zwiększeniu ilości i jakości plonu. Cięcie krzaków jest również istotnym zabiegiem w celu uzyskania wyrównanego plonu o dobrze wybarwionych owocach.

Prowadzenie rośliny na 1 główny pęd wymaga usunięcia wszystkich bocznych, wyrastających w kątach liści pędów. Główny pęd charakteryzuje się tym, że jest najbardziej plenny i znacznie szybciej zawiązuje owoce.

U pomidorów prowadzonych na 2 pędy pozostawia się pęd główny i jeden wyrastający pod pierwszym utworzonym gronem. W tym przypadku uzyskujemy grona owoców na dwóch pędach.

W przypadku uprawy na 3 pędy pozostawia się pęd główny, jeden wyrastający pod pierwszym gronem oraz trzeci wyrastający tuż przy gruncie tzw. odziomkowy.

W dalszej uprawie pomidorów usuwamy 2-3 cm pędy boczne, które wyrastają w kątach liści. Zabieg jest konieczny, aby nie osłabiać plonowania. U odmian wysokich uprawianych w gruncie i w tunelach, które prowadzone są na jeden pęd, pozostawiamy 5 (grunt) lub 6-7 (tunel) gron kwiatowych. W przypadku prowadzenia na 2 lub 3 pędy pozostawia się odpowiednio 2-3, a w tunelach 3-4 grona.

Po zawiązaniu ostatniego grona kwiatowego krzaki pomidorów ogławiamy, czyli usuwamy wierzchołek pędu głównego oraz bocznych (prowadzone na 2 lub 3 pędy), pozostawiając przy tym 3 liście nad ostatnim gronem kwiatowym.

Aby przyspieszyć dojrzewanie pomidorów na pierwszych gronach, należy w fazie żółtego owocu usunąć dolne liście pod tymi gronami. Podobnie postępujemy w innych partiach krzaku uważając przy tym, aby nie usuwać więcej niż 3 liście. W celu poprawy zdrowotności roślin zaleca się usunięcie najstarszych, dolnych liści znajdujących się blisko gruntu. Poprawi to lepszą cyrkulację powietrza i zmniejszy ryzyko porażenia chorobami grzybowymi.