Najbardziej popularną w ogródkach przydomowych jest rzodkiewka. Rzepa oraz rzodkiew są raczej rzadko uprawiane do celów spożywczych, natomiast bardziej jako rośliny pastewne. Częścią jadalną tych warzyw jest zgrubienie powstałe z części podliścieniowej i nadliścieniowej łodygi oraz górnej części korzenia palowego.

Warzywa rzepowate, ze względu na krótki okres wegetacyjny, mają niskie wymagania pokarmowe. Można je uprawiać na każdej glebie, zazwyczaj w drugim roku po oborniku.

Uprawia się je z siewu wprost do gruntu. Nasiona można wysiewać od poczatku kwietnia, ale i również później.  Kiełkowanie zachodzi już w temperaturze 2 - 4°C. Młode rośliny bardzo dobrze znoszą przymrozki. Optymalna temperatura do tworzenia się zgrubienia to 12 - 14°C. Wyższe temperatury, oraz brak wody powodują parcenie miąższu. Natomiast chcąc zbierać je  jesienią, siejemy je od sierpnia do połowy września.

Uprawę tych warzyw należy prowadzić na stanowiskach słonecznych. Na miejsca zacienionych rzepowate wytwarzają dużo liści, a nie tworzą zgrubień. Warzywa te mają wysokie wymagania wodne. Należy pamiętać o ich systematycznym nawadnianiu.

Rzodkiewka, rzodkiew i rzepa wykazują działanie prozdrowotne (antybiotyczne oraz przeciwnowotworowe). Między sobą różnią się walorami smakowymi i ostrzejszym smakiem. Rzodkiew i rzepa są od rzodkiewki bardziej bogate w cukry i sole mineralne (żelazo, potas, wapń, cynk). Rzepa dodatkowo zawiera pięciokrotnie więcej witaminy C, niż rzodkiewka. Warzywa te wpływają korzystnie na wzrok, włosy, zmniejszają zmęczenie, a nawet poprawiają pamięć. Rzepa i rzodkiew są wykorzystywane do produkcji suplementów diety.

Podobał się artykuł? Podziel się!