Rutwica wschodnia (Galega orientalis Lam.) jest wieloletnią rośliną bobowatą o dużych zdolnościach i możliwościach biologicznej redukcji azotu cząsteczkowego. Między innymi ta właściwość wskazuje na wysoką opłacalność i możliwość uprawy tej rośliny na cele paszowe.

Rutwica wschodnia jest rośliną wieloletnią, stosunkowo wcześnie rozpoczynającą wegetację. Pierwszy pokos zielonki można zebrać w I dekadzie maja. Jest bardziej odporna na przemarzanie niż lucerna, ale ma wyższe niż od niej wymagania wodne. Może być uprawiana od 7. do 15. lat. Jest zasobna w witaminy i karoten. Charakteryzuje się wysoką zawartością białka, którego ilość waha się w granicach od 16 do 27proc.

Siano przygotowane w okresie pączkowania i w początkowej fazie kwitnienia jest chętnie zjadane przez konie, bydło, owce, kozy i króliki. Również słoma może być skarmiana w okresie zimowym. Zielonkę z rutwicy można wykorzystać na susz, kiszonkę lub też do bezpośredniego skarmienia. W sezonie wegetacyjnym uzyskuje się trzy pokosy zielonki. W niektórych krajach z liści rutwicy sporządzane są granulaty białkowe. Generalnie jej wartość paszowa jest porównywalna z koniczyną czerwoną i lucerną mieszańcową.

W Polsce zarejestrowana jest tylko jedna odmiana - Risa. Jej hodowcą jest Uniwersytet Technologiczno - Przyrodniczy w Bydgoszczy. Uczelnia ta  prowadzi szeroki zakres badań nad tą rośliną dotyczących głownie agrotechniki jej uprawy, produkcji nasiennej, metod najefektywniejszej produkcji zielonki i suszu. Wiele badań prowadzących przez naukowców z tej uczelni dotyczy również zastosowania rutwicy do ochrony gruntów rolniczych i rekultywacji zdegradowanych terenów.