Wierzba wiciowa nie ma znaczących wymagań glebowych (klasa III, IV, V), może być uprawiana na wielu typach gleb. Lubi gleby podmokłe lub okresowo zalewane. Na gruntach ornych wierzba uprawiana jest w 3-letnim systemie rotacji zbioru. Przeciętne plony na plantacjach przemysłowych wynoszą od 6 do 12 t /ha sm, na doświadczalnych od 10-15 t/ha sm.

Technologia uprawy wierzby wiciowej mówi, że zrzezy długości 0,20-0,25 m sadzi się dwurzędowo co 0,35-0,50 m czyli 18000-25000 zrzezów na ha zachowując przy tym odległości 0,75 m między rzędami. Odległość między pasami powinna wynosić 1,5 m.

Jest także możliwość uprawy wierzby i produkcji drewna małowymiarowego na glebach mułowo-murszowych (użytki zielone średnie) w małym zagęszczeniu roślin 1000 szt./ha w 4-letniej rotacji zbioru. Takie doświadczenie przeprowadzono w SDB Bałdy UW-M w Olsztynie, w czteroletnim cyklu badań polowych z odmianą Żubr. W tym sposobie uprawy, w doświadczeniach odmiana wykazała dobre parametry. Na powierzchni ha wytworzyła 20 tys szt. pędów o średnicy 61,2 mm, wysokość roślin po czterech latach osiągała średnio 7.9 m. Wilgotność biomasy przy zbiorze pędów stanowiła 48,2 proc., a w doświadczeniach polowych uzyskano plon 25,31 t/ha. Jednakże w celu potwierdzenia trwałości cech w takim systemie uprawy, muszą być wykonane kolejne 4-letnie doświadczania. Dopiero wówczas odmianę będzie można zalecać do upawy w 4-letniej rotacji zbioru z małym zagęszczeniem.

O wykorzystaniu wierzby wiciowej można pomyśleć także w kontekście płatności za zazielenienie.