Od stycznia 2014 roku dla producentów płodów rolnych obowiązuje przestrzeganie regulacji prawnych dotyczących ogólnych zasad Integrowanej Ochrony Roślin (IPM). Związane jest to z racjonalnym stosowaniem środków ochrony roślin w uprawach. Istotnym aspektem tego programu jest ograniczenie użycia preparatów do niezbędnego minimum oraz takich, które wykazują wysoką skuteczność w walce z agrofagami, a przy tym są bezpieczne dla człowieka i organizmów pożytecznych oraz wpływają na ochronę bioróżnorodności w produkcji ogrodniczej.

Na rynku dostępne są preparaty mające szerokie spektrum działania, np. Mospilan 20SP. Jest on bardzo popularny w zwalczaniu różnych gatunków szkodników i stosowany nawet kilka razy w sezonie wegetacyjnym. Takie postępowanie jest niezgodne z IPM, gdyż może powodować szybką selekcję ras odpornych wśród szkodników. Zalecane jest, aby stosować preparaty przemiennie z różnych grup chemicznych, które mają charakter także selektywny tzn. zwalczają określoną grupę szkodników. Przykładem takiego preparatu może być np. Pirimor 500WG, który zwalcza różne gatunki mszyc, a jest bezpieczny dla pszczół i ludzi.

W IPM ważna jest nie tylko praktyka, ale i wiedza o biologii, szkodliwości agrofagów i naturalnych wrogach szkodnika (parazytoidy). Taka wiedza jest niezbędna w przypadku lustracji i ocenie ekonomicznego progu szkodliwości i tym samym określenia optymalnych terminów stosowania preparatów chemicznych z uwzględnieniem pożytecznej działalności innych owadów, np. biedronek, larw złotooków, bzygowatych oraz innych owadów z rzędu muchówek i błonkoskrzydłych. Owady te stosowane są w biologicznej ochronie roślin i zalecane do stosowania w IPM. Ważnym narzędziem w integrowanej ochronie są zabiegi agrotechniczne jak: uprawa gleby, usuwanie chwastów i porażonych części roślin, ale także stworzenie optymalnych warunków dla rozwoju naturalnych wrogów, np. poprzez tworzenie pasów zieleni.