Okres wiosenny to moment kiedy iglaki wymagają pielęgnacji. Po zimie szczególnie wrażliwe gatunki czy kształtne odmiany tracą na wyglądzie. Najczęstszym powodem takiego stanu są uszkodzone przez mróz wierzchołki pędów lub połamane gałęzie. Po zimie odmiany o stożkowatym, kopulastym pokroju lub pienne często są odkształcone pod wpływem ciężaru zalegającego śniegu.

W celu poprawy kształtu wymagane jest wiosenne cięcie. Zabieg ten jest niezbędny do uformowania krzewów. Cięcie wykonujemy za pomocą ostrych narzędzi (sekator, piła szpalerowa). W pierwszej kolejności ścinamy pędy uszkodzone przez mróz i połamane. Następnie usuwamy lub skracamy pędy wierzchołkowe, słabe, odkształcone lub wystające. Cięcie prowadzi do nadania prawidłowej formy krzewu i dodatkowo zmusza roślinę do jej zagęszczenia. 

Do łatwiejszego uformowania iglaka i nadania mu dowolnego kształtu możemy pomóc sobie poprzez wykonanie szablonu/wzoru. Ułatwieniem przy formowaniu bryły geometrycznej może być przygotowany wcześniej szablon np. z drutu, który nakładamy na krzew i przycinamy pędy według ustalonego wzoru.

W przypadku drzew iglastych (sosny, świerki, jodły) wykonujemy cięcie zwane podkrzesywaniem. Polega na podcinaniu dolnych, nagich brzydkich gałęzi. Gałęzie w tych partiach u starszych drzew starzeją się i marnieją, zwłaszcza jeśli drzewa były za gęsto posadzone. Pod takim przyciętym drzewem dodatkowo można posadzić ozdobne niskie krzewy (wrzosy, różaneczniki japońskie) albo pnącza (bluszcz, powojniki).

Kolejnym zabiegiem jest zasilenie nawozem i ściółkowanie. Nawożenie przeprowadzamy od wiosny i kończymy w lipcu. Używamy nawozów uniwersalnych wieloskładnikowych lub specjalistycznych przeznaczonych dla iglaków. W zależności od wieku rośliny co miesiąc dostarczamy od 3 do 4 dawek (ok. 10-20 g/roślinę) nawozu wieloskładnikowego lub raz w sezonie ok. 20 g/roślinę nawozu wolnodziałającego. Nawóz mieszamy z podłożem lub kompostem. Tylko w takim przypadku nie będzie straty azotu, a nawozy wolnodziałające będą szybciej się rozpuszczać.
Ściółkowanie jest niezbędne w celu utrzymanie prawidłowej wilgotności, zapobiega nadmiernemu zachwaszczeniu oraz zakwasza glebę. Najczęściej do ściółkowania stosowana jest kora sosnowa. Jest dość estetycznym materiałem organicznym i wolniej ulega mineralizacji.

Podobał się artykuł? Podziel się!