Włókowanie

Jest podstawowym zabiegiem wyrównującym powierzchnie łąk i pastwisk związanej z rozrostem roślin zbitokępkowych i działalnością nornic, mrówek i przede wszystkim kretów. Na pastwiskach służy też rozgarnięciu i rozwłóczeniu łajniaków. Nierówna powierzchnia negatywnie wpływa na ruń, jak i sprzęt do jej zbioru. Może prowadzić do szybszego wyeksploatowania i uszkodzenia kosiarek. Kretowiny przykrywają rośliny, powodując wypadanie pożądanych gatunków traw i motylkowatych, natomiast sprzyjają rozwojowi chwastów. Grudki gleby dostają się do sianokiszonki poważnie obniżając jej jakość. Zabieg włókowania jest istotny dla podtrzymania pożądanego składu runi. Ważna jest pora jego wykonania, czyli wczesna wiosna. Rozgarniając kretowiny przed rozpoczęciem wegetacji umożliwiamy roślinom regenerację. Na wykonanie tego zabiegu rolnicy mają kilka rozwiązań. Oprócz proponowanym nam włók belkowych, czy pierścieniowych z powodzeniem korzystają z własnej zaradności odwracając brony, bądź spinając łańcuchem stare opony. Ważne jest tylko efekt wykonania zabiegu - powierzchnia ma być wyrównana, wolna od kretowisk, których nie brakuje na łąkach i pastwiskach.

Bronowanie

Nie powinno się przeprowadzać bronowania, jeżeli jest nieuzasadnione, może one rozluźnić darń i stworzyć warunki do rozwoju chwastów. Wykonujemy je gdy na jesieni stosowaliśmy obornik, w celu usunięcia części stałych, mogących zawierać jaja pasożytów zwierząt. Użytek jest zdegradowany i porośnięty mchami, co poprzedza jego wapnowanie. Jeśli jest to teren zalewowy, bronujemy w celu skruszeniu warstwy wyschniętego namułu i odsłonięcia roślin. Gdy występuje warstwa obumarłej roślinności niezebranej na jesieni.

Wałowanie

Na użytkach zielonych położonych n glebach bogatych w substancję organiczną jest zabiegiem niezbędnym. Zatrzymują one dużo wody, która w okresie wiosennym cyklicznie rozmarzając i zamarzając powoduje wysadzanie darni. W tej sytuacji kontakt korzeni roślin z glebą jest często przerwany. Wałowanie powoduje usunięcie powietrza z rozluźnionej gleby i dociśnięcie darni do podłoża. Poprawie ulegają stosunki powietrzno-wodne dając części podziemnej roślin szansę na regenerację, oraz polepsza się krzewienie traw. Duzy nacisk na podłoże ogranicza rozwój chwastów grubołodygowych takich jak ostrożeń polny, marchew zwyczajna, barszcz zwyczajny. Zbyt wczesne jak i zbyt późne wykonanie zabiegu może nie przynieść właściwego rezultatu. Optymalny termin to taki, kiedy po przejściu wału jest on zwilżony, lecz nie ścieka po nim woda, której też nie powinniśmy dostrzec w śladach ciągnika na łące. W przypadku braku warunków do przeprowadzenia wałowania, stosujemy je po zbiorze pierwszego pokosu.

Zadbajmy też o rowy melioracyjne, wycinając krzewy i roślinność je zarastające. Zastój wody może opóźnić wszelkie praca na naszych użytkach zielonych.

Podobał się artykuł? Podziel się!