W integrowanej uprawie pora ważne jest zmianowanie i prawidłowa uprawa gleby. Najlepszymi przedplonami pod uprawę są: groch, fasola, burak, pomidor, wczesna kapusta, kalafior, marchew, dyniowate, a także rośliny zbożowe (oprócz owies). Odradza się uprawiać pora po roślinach cebulowych (zagrożenie nicieniami) i na tym samym polu przez 3-4 lata. Plantacje warto założyć na stanowiskach otwartych, z dala od zbiorników wodnych, zadrzewień, obniżeń terenu. Takie miejsca sprzyjają rozwojowi chorób.

Kolejnym ważnym czynnikiem są zabiegi agrotechniczne. Jesienna, głęboka orka oraz wiosenne płytkie uprawki mają znaczny wpływ na zmniejszenie liczebności szkodników glebowych (pędraki, drutowce, rolnice, larwy śmietek, miniarek). Plantacje pora powinny być nawadniane szczególnie w okresach przedłużającej się suszy.

Rozsadę pora wysadza się do dołków lub w bruzdach, w rzędach. Przy uprawie na zbiór jesienny rośliny sadzi się co 10-12 cm na głębokość 6-8 cm. W celu uzyskania długiej wybielonej części głębokość sadzenia w bruzdy powinna wynosić 15 cm, lub 20 cm w dołki. Do obsadzenia hektara potrzebne jest 170 do 200 tys. sztuk.

Właściwe nawożenie plantacji pora ma wpływ na jej zdrowotność. Por korzystnie reaguje na nawożenie obornikiem lub kompostem. Dawka nawozu organicznego powinna wynosić około 30-40 t/ha. Wraz z nawozami organicznymi do gleby wprowadzane są drapieżne, pożyteczne nicienie i roztocza. Niezależnie od nawożenia organicznego dla uzyskania wysokiego plonu pora konieczne jest uzupełniające nawożenie mineralne.

Optymalny zakres azotu pod uprawę pora wynosi 150-250 kg N/ha. Dawkę nawozów azotowych zaleca się podzielić na pół i jedną część dostarczyć przedwegetacyjnie, a drugą pogłównie. Dawki nawozów fosforowych ustala się na podstawie analizy chemicznej. Optymalna zawartość fosforu w glebie powinna wynosić co najmniej 60-80 mg/dm3. W przypadku braku zaleceń nawozowych orientacyjna dawka to 100-150 kg/ha w postaci superfosfatu potrójnego. Zawartość potasu dostępnego w glebie powinna wynosić co najmniej 150 mg/dm3 na glebach lekkich i 300 mg/dm3 na glebach średnich. Siarczan potasu dostarczamy wiosną w ilości 200-250 kg/ha.

Odmiany pora dzielą się na wczesne, średnio wczesne i późne. Charakteryzują się długością i grubością łodygi rzekomej, tolerancją na wypuszczanie pędów kwiatowych i choroby plamistości liści. Odmiany wczesne odznaczają się silnym wzrostem, wytwarzają długą łodygę i posiadają jasnozieloną barwę. Przeznaczone są na zbiór pęczkowy, do produkcji suszu lub jako składnik mrożonek. Średnio-wczesne przeznaczone na zbiór jesienny, charakteryzują się wzniesionym pokrojem, grubą i długą łodygą oraz ciemnymi, niebieskozielonymi liśćmi. Odmiany późne wolniej rosną, wytwarzają krótszą łodygę, posiadają ciemnozieloną barwę z niebieskim nalotem. Są odporne na niskie temperatury i mogą zimować w gruncie.