Zdarza się, że na pewnych częściach pola co roku wiosną stoi woda. Przykryte nią oziminy zamierają, a jarych  długo nie można zasiać. Po obeschnięciu, na powierzchni gleby pozostaje nieprzepuszczalna skorupa. Na polu tworzą sie bezproduktywne gołe place które  zarastają chwastami. Zastoiska bardzo też przeszkadzają w uprawie roślin jarych. Nie sposób takie fragmenty pola przygotować do siewu i terminowo obsiać.
 
Najczęściej zastoiska powstają na przedwiośniu na glebach cięższych, gliniastych o wadliwych właściwościach fizycznych, w tym z zaburzoną gospodarką wodno-powietrzną. Sprzyja im także szybkie topnienie grubej okrywy śnieżnej po okresie silnych mrozów. W tych warunkach gleba rozmarza tylko powierzchniowo, na głębokość kilku centymetrów. Nie jest przez to wstanie szybko wchłonąć  wodę z roztopów. Czestą przyczyną są również niedrożne, zaniedbane rowy melioracyjne. Czasem jest on drożny na odcinku przyległym do naszego pola, ale fragment rowu sąsiada jest na tyle zaniedbany, że uniemożliwia swobodny odpływ wody i powoduję utworzeniu się zastoiska w najbliższym obniżeniu terenu. Tak więc w  zapobieganiu powstawania zastoisk ważne jest solidarne udrażnianie rowów melioracyjnych na całej ich długości.

Zamieranie roślin na podtopionych fragmentach pola, to nie jedyna szkoda. Długotrwałe pozostawanie wody na powierzchni pola, powoduje w tych miejscach zniszczenie struktury gleby. Pogarszają się jej właściwości fizyko-chemiczne oraz biologiczne. Jeżeli zjawisko się powtarza, skala problemu narasta. Pomocnym zabiegiem w zapobieganiu powstawania zastoisk jest głęboszowanie. Zabieg ten radykalnie poprawia stosunki powietrzno-wodne w całej warstwie ornej i poniżej niej. Korzystne działanie głęboszowania rozkłada się na kilka lat - długość zależy głównie od rodzaju gleby. W uprawie gleb ciężkich głęboszowanie zaleca się wykonywać co 4–5 lat, zaś na lżejszych co 3–4 lata.

Rozkruszenie twardej podeszwy płużnej poprawia możliwość szybkiego przyjęcia wody z opadów i magazynowania jej. Szybkie wchłanianie jest ważne zarówno na terenach płaskich – zmniejsza zjawisko podtapiania po okresie obfitych opadów, jak również na zboczach, niwelując niekorzystne zjawisko zmywania wierzchniej warstwy gleby, a tym ogranicza erozję wodną. Ponadto zabieg taki dzięki głębszemu spulchnianiu i wymieszaniu gleby umożliwia wykorzystanie zasobów składników pokarmowych wymytych do podglebia.

Stała troska o wysoką zawartość materii organicznej w glebie, ma równie duży wpływ na odbudowę i trwałe utrzymanie odpowiedniej struktury. Należy pamiętać, że gleba strukturalna gwarantuje nie tylko swobodny wzrost i rozwój roślin uprawnych, ale także zmniejsza ryzyko powstawania zastoisk wodnych.

Podobał się artykuł? Podziel się!