Zalecenia ochrony roślin przed zachwaszczeniem składają się z wielu informacji. Czy można je podzielić na mniej i bardziej ważne? Z pewnością tak, chociaż należałoby się spodziewać wielu sporów podczas takiej klasyfikacji. Częstym powodem podawania tylko najważniejszych danych jest ograniczone miejsce.

Z pewnością bazową informacją jest nazwa handlowa zalecanych środków. Wielu plantatorów ceni sobie zamieszczony poniżej skład, czyli informację o tym, jaka bądź jakie substancje czynne są w nim zawarte. W dobie, kiedy na rynku oprócz oryginału znajdują się generyki, preparaty bliźniacze tych samym producentów, licencje oraz produkty z importu równoległego, informacja o składzie jest rzeczywiście istotna i pomaga wykorzystać niejednokrotnie wygrywające cenowo preparaty ekwiwalentnie.

SZTUKA DOBORU HERBICYDU

Kolejne niezbędne informacje to termin stosowania i oczywiście dawka. W przypadku zbóż omawianych kompleksowo, konieczne jest poinformowanie, w jakich gatunkach dany preparat jest zarejestrowany. Trudno sobie wyobrazić zalecenia zwalczania chwastów bez podania gatunków wrażliwych. Ta informacja często jest ograniczona do podziału na środki zwalczające chwasty jednoliścienne lub dwuliścienne, a także na preparaty uniwersalne zwalczające obie grupy. Pod chwastami jednoliściennymi najczęściej kryje się miotła zbożowa, często pomijany jest wyczyniec polny, owies głuchy, stokłosy czy życice. Jeszcze gorzej jest z chwastami dwuliściennymi. Pod tym ogólnym określeniem kryje się kilkadziesiąt gatunków. Szczegółowych danych należy szukać w etykietach, co nie jest czynnością łatwą. Z jednej strony utrudnieniem jest dość ograniczony dostęp do nich, z drugiej - jeżeli już są, to czynnik czasowy bardzo często zniechęca do takich analiz. Wychodząc naprzeciw potrzebom, w tabeli 2. zestawiłem chwasty wrażliwe, tj. eliminowane w granicach 85-100 proc. z substancjami czynnymi zalecanymi do odchwaszczania zbóż podczas jesieni.

W tabeli 1. celowo pominąłem dwie tak podstawowe wielkości jak dawka i termin stosowania danego preparatu. Są one zawsze i wszędzie zamieszczane podczas publikowania programów ochrony, a ponadto figurują na etykiecie/instrukcji stosowania każdego środka ochrony roślin, w tym oczywiście herbicydu.