Pracownicy Katedr Genetyki, Hodowli Roślin i Nasiennictwa, Uczelni Rolniczych w Polsce, zebrani na Konferencji w dniach 10-11.09.2007 r. w Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie, wyrażają poważne zaniepokojenie sytuacją w krajowej hodowli roślin i nasiennictwie, która grozi upadkiem tej dziedziny gospodarki. Postęp biologiczny jest najważniejszym czynnikiem wzrostu produkcyjności rolnictwa, zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego oraz wykorzystania rolnictwa dla zastosowań alternatywnych, w tym bioenergii. W związku z tym apelujemy do władz rządowych, samorządowych, placówek naukowych i organizacji rolniczych o szybkie podjęcie niezbędnych działań mających na celu jej restrukturyzację i dostosowanie do funkcjonowania w gospodarce rynkowej:

W ciągu 17 lat transformacji ustrojowej podejmowane działania dostosowujące hodowlę roślin i nasiennictwo do nowych warunków, okazały się nie tylko nieskuteczne, lecz - wręcz przeciwnie – doprowadziły ją na skraj upadku. W tym okresie rynek nasienny zmniejszył się głównie dzięki zmniejszeniu wymiany kwalifikowanego materiału siewnego zbóż i ziemniaka z 25 do 5 proc. a rzepaku ze 100 do 70 proc., co oznacza, że polskie rolnictwo prawie nie wykorzystuje postępu odmianowego. Znacząco wzrósł nielegalny obrót nasionami wszystkich gatunków.

Do szczególnie błędnych działań należało:

a) umiejscowienie hodowli roślin jako działów w dużych jednostkach produkcyjnych co ubezwłasnowolniło hodowlę i uniemożliwiało egzekwowanie praw do odmian,

b) systematyczne inwestowanie w niej ogromnych środków finansowych nie powiązanych z tworzeniem rynkowych podstaw finansowania hodowli; dotychczas wydano ze środków państwowych niemal 1 mld PLN,

c) brak przekształcenia instytutów branżowych MRiRW, które zamiast prowadzić badania naukowe na rzecz krajowej hodowli roślin, zaangażowane są w praktyczną hodowlę w podległych sobie spółkach i w samych instytutach.

Celem zapewnienia rozwoju krajowej hodowli roślin i nasiennictwa należy podjąć następujące działania:

a) dokonać przekształceń organizacyjnych w większości istniejących spółek hodowlano-produkcyjnych celem upodmiotowienia działów hodowli. Na bazie tych działów powinno się utworzyć nowe spółki w tym również powstałe na bazie koncentracji już istniejących.