Poniżej prezentujemy opis odmian hodowcy dla galerii łubinu i grochu.

Łubin wąskolistny

Lazur – łubin wąskolistny odmiana pastewna, bardzo wczesna, rozgałęziająca się, niewrażliwa na opóźnienie siewu, bardzo równomiernie dojrzewająca. Rośliny średniej wysokości, sztywne, o kwiatach niebieskich i niepękającym strąku. Rośliny odporne na choroby fuzaryjne i o najwyższej tolerancji na antraknozę łubinu. Nasiona przeciętnej wielkości, szare, o bardzo niskiej zawartości alkaloidów, nieco wyższej zawartości tłuszczu. Nadaje się do uprawy w mieszankach z jęczmieniem, polecana do uprawy na terenie całego kraju, wymaga obsady 100 roślin/m2.

Oskar – łubin wąskolistny odmiana gorzka, średniowczesna, niewrażliwa na opóźnienie siewu, niepękająca, rośliny wysokie, rozgałęziające, tworzące dużą zieloną masę, lecz dość równomiernie dojrzewające. Cenną zaletą są drobne nasiona, gdyż od odmiany wzorcowej MTN jest o około 40 g niższa, co obniża wysiew na hektar o około 40 kg. Rośliny o kwiatach sino-białych i nasionach koloru białego, wymagana obsada: 100 roślin/m2.

Graf – łubin wąskolistny, odmiana pastewna, drobnonasienna, średniowczesna, niewrażliwa na opóźnienie siewu, obniżona MTN zmniejsza koszty wysiewu. Strąk całkowicie niepękający, rośliny rozgałęziające się, kwiat koloru kremowego, nasiona białe o bardzo niskiej zawartości alkaloidów i wyższej zawartości białka. Nadaje się także do wysiewu w mieszankach z pszenżytem i łubinem żółtym Perkoz, odmiana bardzo tolerancyjna na choroby fuzaryjne. wymagana obsada: 90-100 roślin/m2

Kalif – łubin wąskolistny, odmiana pastewna, średniopóźna, niewrażliwa na opóźnienie siewu, rośliny rozgałęziające się, kwiat biały, strąk niepękający, nasiona białe, przeciętnej wielkości o nieco wyższej zawartości tłuszczu. Odmiana przydatna do uprawy w mieszankach z pszenżytem jarym oraz łubinem żółtym Perkoz. Odmiana o najwyższej tolerancji na choroby fuzaryjne ze wszystkich odmian, wymagana obsada: 100 roślin/m2.