Flint, dent, stay-green, FAO - to tylko niektóre skróty figurujące przy opisach odmian kukurydzy. Dla większości producentów tej rośliny te pojęcia są znane, ale mimo wszystko, aby ułatwić rolnikom pracę, przypominamy, co one oznaczają. W ten sposób będzie łatwiej podjąć decyzję, którą odmianę kukurydzy wybrać, gdyż na rynku jest ich bardzo dużo. W Krajowym Rejestrze znajduje się obecnie ok. 200 odmian, a do tego dochodzą jeszcze te ze Wspólnotowego Katalogu Odmian Roślin Rolniczych.

Co prawda kukurydzę wysiewa się zwykle w maju lub pod koniec kwietnia, ale zima to czas zamawiania materiału siewnego - zwłaszcza w tych większych gospodarstwach. Mimo problemów z zasiewem zbóż ozimych nie przewiduje się w roku 2018 zwiększonego areału produkcji kukurydzy, a co za tym idzie - problemów z dostępnością materiału siewnego. Owszem, może zabraknąć wybranych, najpopularniejszych odmian, ale będzie t o raczej kłopot lokalny.

FLINT CZY DENT?

Flint (f) to typ ziarna kukurydzy odznaczający się okrągłym kształtem nasion. Charakteryzuje się szybszym rozwojem początkowym, wcześniejszym kwitnieniem, a także lepszą odpornością na chłody. Nasiona typu flint można wysiać w glebę mniej ogrzaną, o temperaturze 5-6°C, tym samym we wcześniejszych terminach, a wczesny siew przekłada się na dłuższy okres wegetacji. Odmiany takie preferują gleby ciężkie, wolno nagrzewające się i gliniaste. Sprawdzają się w warunkach chłodnej wiosny. Odznaczają się większą liczbą rzędów ziarna w kolbie, jak i ziaren w rzędzie. Odmiany kukurydzy o ziarnie typu flint polecane są do wykonywania kiszonek dla bydła, gdyż ich ziarno zawiera o 50 proc. więcej skrobi niż ziarno typu dent. Co warto wiedzieć - twarda skrobia w takim ziarnie otacza skrobię miękką i dzięki temu wpływa na trawienie skrobi w żwaczu i zmniejsza ryzyko wystąpienia kwasicy. Ziarno typu flint to genetyka europejska. Typy odmian różnią się też wyglądem samych roślin, flint są przeważnie niższe i słabiej ulistnione, stąd wymagają nieco gęstszych siewów dla lepszego zakrycia międzyrzędzi, większej konkurencyjności dla chwastów oraz zwiększenia liczby kolb. Tego typu są przeważnie wczesne (do FAO 230), ale trudniej oddają wodę z ziarna, dlatego mogą pojawić się problemy w wypadku opóźnionego rozwoju, a także chłodów w okresie dojrzewania.