Długotrwała, utrzymująca się od wiosny susza szczególnie dotknęła rejony w centrum oraz środkowej i południowo-wschodniej części kraju. Względnie dostateczne warunki dla uprawy ziemniaka utrzymywały się tylko w północnej, zachodniej i południowo-zachodniej części Polski. Jednocześnie tam, gdzie opady występowały w miarę regularnie, plantacjom zagrażała zaraza ziemniaka, natomiast w rejonach objętych suszą uprawy opanowywały szkodniki, szczególnie stonka ziemniaczana, mszyce, a także rolnice.

Susza w mniejszym stopniu dotknęła plantacje odmian bardzo wczesnych i wczesnych, natomiast bardzo duże straty wyrządziła w uprawach ziemniaków późniejszych odmian, na co wskazywali doradcy z firmy Norika podczas spotkania zorganizowanego w Pigłowicach, w woj. wielkopolskim, powiat średzki. W tym roku zastosowane nawożenie pod ziemniaki nie zadziałało dostatecznie. Składniki mineralne nie zostały w pełni przyswojone przez rośliny. Powodem był zimny i suchy maj. Czerwiec był cieplejszy, ale także bezdeszczowy. W kończącym się sezonie w niesprzyjających warunkach, szczególnie przy braku opadów w czerwcu i lipcu oraz występujących wysokich temperaturach powietrza, znaczenie w uprawie ziemniaka miało dokarmianie nalistne. Przyspieszało ono tempo gromadzenia plonu, zwiększając jednocześnie plon bulw.

Generalnie niedobór wody spowodował znaczny spadek średniego plonu bulw w stosunku do roku poprzedniego. Eksperci szacują, że w optymistycznym wariancie produkcja ziemniaków wyniesie ok. 6,7 mln ton, tj. o 1 mln ton mniej niż w roku ubiegłym. W wariancie bardziej pesymistycznym spadek zbiorów sięgnie 1,5 mln ton. W tych trudnych warunkach, w jeden z upalnych dni sierpnia, producenci ziemniaka oceniali odmiany firmy Norkia uprawiane w gospodarstwie Andrzeja Kowarza. Poniżej przedstawiamy ich charakterystykę. Jest to tylko wycinek oferty tej firmy hodowlano-nasiennej.

Alegria (typ B) - jest bardzo plenną odmianą jadalną, należącą do grupy odmian średnio wczesnych. W obrębie tej grupy cechuje się stosunkowo wczesnym dojrzewaniem. Bulwy są średnie do dużych, owalnego kształtu i lekko siatkowanej skórce. Oczka płytko zagłębione, miąższ jasno żółty do żółtego. Odmiana o bardzo wysokiej odporności na wirusa Y. Odporność na czarną nóżkę, rdzawą plamistość, rhizoktoniozę, liściozwój, gnicie bulw i parch wysoka, na zarazę ziemniaka średnia. Odmiana odznacza się szybkim tempem wzrostu początkowego. Łęty wysokie na wpół wyprostowane. Hodowca poleca ją do gotowania (niewielka podatność na przebarwianie), jak również produkcji frytek. Zawartość skrobi ok. 14 proc.