Groch wschodzi po upływie ok. 3 tygodni. Nieosłonięta gleba łatwo ulega zachwaszczeniu, zaskorupieniu, a także przesuszeniu. W uprawach, na których nie stosowano po siewie grochu herbicydów przedwschodowych, w pierwszym tygodniu należy wykonać bronowanie w poprzek lub na ukos pola. Następne bronowanie należy przeprowadzić, gdy rośliny osiągną wysokość ok. 5 cm. Ostateczną korektę zachwaszczenia przeprowadzamy, wykorzystując jeden z herbicydów dopuszczonych do powschodowego stosowania w grochu (tabela 1.).

Szkodniki i choroby pojawiają się przez cały okres wegetacji. Najczęściej występującymi i najgroźniejszymi chorobami grochu są, askochytoza, rdza grochu oraz mączniak prawdziwy grochu.

MĄCZNIAK PRAWDZIWY

W sytuacji dużego nasilenia powoduje znaczną obniżkę plonu. W drugiej połowie lata rośliny pokrywają się mączystym nalotem. Silnie porażone mają zniekształcone liście i strąki, zgrubiałe wierzchołki pędów, ograniczony wzrost. Porażone strąki brunatnieją i pękają. Grzyb zimuje na resztkach roślin na polu.

RDZA GROCHU

W niektóre lata notowana jest w dość dużym nasileniu, tak na plantacjach w czystym siewie, jak i mieszankach. Jej objawy występują na liściach, łodygach, a czasem i strąkach. W lecie tworzą się na nich skupienia zarodników letnich w postaci jasnobrunatnych, pylących poduszeczek. W tym samym czasie lub nieco później wykształcają się obok nich prawie czarne pylące skupienia zarodników zimowych. Silnie porażone liście przedwcześnie zamierają, co wywołuje redukcję wielkości plonu. Rdza grochu wymaga do swego rozwoju dwóch gatunków roślin żywicielskich. Na wiosnę rozwija się na wilczomleczu, wywołując zniekształcenia roślin. Zarodniki wytworzone na tej roślinie zakażają groch. Grzyb zimuje na resztkach porażonych roślin.

ASKOCHYTOZA GROCHU

Wywołują ją trzy gatunki grzybów. Pierwszy powoduje powstawanie na liściach okrągłych lub owalnych, żółto-brunatnych plam o wzniesionych, ciemnobrunatnych brzegach. Na pędach i strąkach plamy są wgłębione i często zlewające się. Na nasionach są natomiast początkowo jasnożółte, a później brunatne.