W tradycyjnej hodowli twórczej wyhodowanie nowej odmiany jest procesem długotrwałym i zajmuje ok 10-12 lat. Dla skrócenia tego czasookresu wykorzystuje się różne metody hodowli dzięki którym proces ten może być krótszy. Do takich wykorzystywanych w hodowli zaliczają się m.in. metoda podwójnych haploidów (DH) i pojedynczych nasion (SSD), które skracają proces hodowlany o 2 lata.

Z obu metod korzysta Syngenta, która prowadzi prace hodowlane m.in. w jednej ze swoich stacji hodowli i rozwoju Syngenta Seeds GmbH w Hadmersleben, w kierunku uzyskania mieszańców pszenicy. Dążąc do uzyskania form homozygotycznych metodą DH otrzymuje haploidy pszenicy poprzez eliminację chromosomów w wyniku skrzyżowania pszenicy z kukurydzą. Otrzymanie form haploidalnych, a następnie podwojenie liczby chromosomów u haploidów pozwala uzyskać w ciągu jednego pokolenia formy całkowicie homozygotyczne (linie podwojonych haploidów). Proces polega na zapyleniu pszenicy pyłkiem kukurydzy, w wyniku czego uzyskuje się zarodek mieszańcowy. Podczas kolejnych podziałów mitotycznych komórek eliminowany jest selektywnie genom kukurydzy, co w efekcie prowadzi do powstania formy haploidalnej pszenicy. Koszt jednej roślinki uzyskiwanej w tym procesie to 20 euro.

Wykorzystywaną metodą w stacji hodowlanej jest także SSD, gdzie w każdym pokoleniu zaczynając od pokolenia F2 i dalej w kolejnych wybiera się po 1 nasieniu/ziarnie. Z roślin pokolenia F5 lub dalszego zbiera się wszystkie nasiona. Potomstwo takiej pojedynczej rośliny stanowi linię SSD. Pozyskiwane linie są homozygotyczne. W stacji w Hadmersleben koszt wytworzenia jednej roślinki to 3 eurocenty i to właśnie w oparciu o tę metodę będą tworzone mieszańce pszenicy ozimej.

Firma ufa w powodzenie hodowli pszenicy mieszańcowej, a ziarna takich odmian mają być wprowadzone do obrotu po roku 2017.Rozwija swoje centra hodowlane w różnych lokalizacjach, obecnie w Europie Syngenta dysponuje 4 centrami związanymi z hodowlą jęczmienia i 6 odpowiadającymi za hodowlę pszenicy. Różne lokalizacje centrów pozwalają na ukierunkowane prowadzenie hodowli, w zależności od rynku, na który przewiduje się wprowadzenie odmian, tak by hodowla odpowiadała potrzebom lokalnych odbiorców, a odmiany były jak najlepiej dostosowane. Koszt uzyskania nowej odmiany w procesie hodowlanym niezależnie od metody (heterozyjna, konwencjonalna) to ok 2-3 mln. euro.