Doradcy PROCAM wskazują, iż warunkiem wykorzystania potencjału plonotwórczego zbóż jest optymalne rozkrzewienie przed zimą, aby to osiągnąć należy je posiać w odpowiednim terminie żeby osiągnęły odpowiednie fazy rozwojowe przed zatrzymaniem jesiennej wegetacji. Krzewienie powinno odbywać się w warunkach skracającego się dnia i wysokiej wilgotności gleby, co jest możliwe tylko przy odpowiedni dobranym terminie siewu. Opóźnienie terminu siewu skutkuje przeniesieniem fazy krzewienia na porę wiosenną. Wówczas roślina ma gorsze warunki, ze względu na wydłużający się dzień, zmniejszającą wilgotność a wzrastającą temperaturę, co skutkuje mniejszą odsadą kłosów i gorszym wyrównaniem pędów. Wczesny siew umożliwia rozpoczęcie procesu różnicowania elementów kłosa już jesienią, a zboża, które nie rozkrzewią się jesienią, nie zaczynają również różnicować stożka wzrostu przed spoczynkiem zimowym. Takie łany robią to dopiero na wiosnę, a wówczas faza ta skraca się skutkując mniejszą płodnością kłosów.

Zboża późno siane wytwarzają jesienią słabszy system korzeniowy, znacznie płycej się korzenią, hartują się przy mniejszej powierzchni liści, a wskutek tego są mniej zimotrwałe i mają mniejszy wigor wiosenny.

Opóźnienie siewu niekorzystnie wpływa na wszystkie trzy elementy struktury plonu - liczbę kłosów, liczbę ziaren w kłosie oraz MTZ. Skutkiem tego plon może być niższy o połowę nawet w regionach tak sprzyjających uprawie jakim jest np. Dolny Śląsk. Istnieją różnice odmianowe jeśli chodzi o wrażliwość na termin siewu, natomiast najbezpieczniej jest trzymać się optymalnych terminów agrotechnicznych.

W przypadku żyt, najnowsze badania dowodzą, że spośród siedmiu badanych czynników, odpowiedni termin siewu jest najważniejszy dla wysokości plonu ziarna. Jednak musi on mieścić się w optimum, a zbyt wczesny może zaszkodzić, bo naraża na większe wyprzenie silnie rozwiniętej przed zahamowaniem wegetacji jesiennej masy liściowej.

Nie inaczej jest z jęczmieniem, a także pszenżytem dla których optymalny termin siewu jest najlepszym rozwiązaniem, ponieważ sprzyja on krzewieniu oraz rozwojowi głębokiego i obfitego systemu korzeniowego. W niższych temperaturach znacznie szybciej rosną korzenie zarodkowe i przybyszowe niż części nadziemne, a to zapewnia lepsze przezimowanie i plonowanie również w latach suchych.