Do Bajdyt pod Bisztynkiem dojechałem w długiej kolumnie autokarów i samochodów osobowych. Spotkanie polowe oficjalnie miało się rozpocząć o godz. 10, ale już przed 9 grupy rolników zaczęły zwiedzać przygotowane poletka - a było ich sporo.

Z roślin ozimych Syngenta zaprezentowała 5 odmian zbóż i 8 odmian rzepaku.

Na dwóch odmianach pszenicy ozimej - Arkadia (HR Danko) i Kerubino (Top Farms) - przedstawiono rezultaty 3 wariantów jego ochronny przed chorobami grzybowymi.

Wariant I jest najbardziej rozbudowany, zalecany na plantacje prowadzone intensywnie.

W terminie T1, czyli na początku strzelania w źdźbło, sugerowane jest zastosowanie preparatu Tilt Turbo 575 EC w dawce 1 l/ha. Substancje czynne: propikonazol - związek z grupy triazoli, oraz fenpropidyna - związek z grupy morfolin.

W terminie T2 - początek kłoszenia - polecane jest wykonanie oprysku również 2-składnikowym preparatem Seguris 215 SC w dawce 0,8 l/ha. Środek zawiera izopirazam z grupy ortofenyloamidów oraz epoksykonazol - związek z grupy triazoli.

W terminie T3 - czyli wówczas, gdy pszenica zaczyna wyrzucać pierwsze pylniki - proponowane jest zastosowanie fungicydu Menara 410 EC w dawce 0,5 l/ha, którego działanie oparte jest o zawarte w nim dwa związki triazolowe: cyprokonazol i propikonazol.

Wariant II, mniej intensywny, oparty na dwóch zabiegach, wykonywanych w terminach T1 i T2.

W wariancie ochrony bez oprysku w terminie T3, do oprysku na początku kłoszenia pszenicy zaproponowano mieszaninę zbiornikową Olympus 480 SC + Menara 410 EC. Tak więc ciecz opryskowa zawierała, poza dwoma związkami triazolowymi: cyprokonazolem i propikonazolem, jeszcze chlorotalonil (grupa ftalanów) i azoksystrobinę należącą do grupy strobiluryn. Zastosowano zatem cztery substancje czynne, pochodzące z trzech różnych grup chemicznych.

Wariant III nazwałbym awaryjnym, gdyż bez zabiegu w terminie T2. Spotykany jest sporadycznie, w losowych przypadkach, spowodowanych np. chorobą rolnika. Oprysk w T3 jest w tych warunkach dramatyczną próbą uratowania plonu ziarna. Odstąpienie od ochrony w fazie strzelania w źdźbło to prawie pewne dopuszczenie do zniszczenia liści górnego piętra, a więc tych, które decydują u pszenicy o wielkości plonu ziarna. Zastosowano w nim te same preparaty i zachowano te same dawki, jakie wykorzystano przy ochronie z 3 opryskami.