Konkurencja wśród firm hodowlano- nasiennych oraz rosnące wymagania zarówno rolników, jak i przemysłu tłuszczowego, doprowadziły do dużego postępu w hodowli rzepaku ozimego. Na pierwszy rzut oka różnice pomiędzy poszczególnymi odmianami są niewielkie, a przedstawiane przez firmę parametry odmian rzadko możemy nazwać obiektywnymi i zagłębiając się w ich charakterystykę, trudno dobrać odmianę, która najlepiej sprawdzi się w warunkach naszego gospodarstwa. W Krajowym Rejestrze znajduje się przeszło sto odmian, a do dyspozycji rolników jest jeszcze szeroka ich oferta pochodząca ze Wspólnotowego Katalogu Odmian. Podpowiedzi, którą z nich wybrać, dostarczają wyniki obiektywnych badań Porejestrowego Doświadczalnictwa Odmianowego i Rolniczego z Centralnego Ośrodka Badania Roślin Uprawnych.

W charakterystyce odmian PDOiR możemy znaleźć takie dane jak: plon nasion, zawartość tłuszczu, ilość glukozynolanów, białka, włókna, ocenę stanu roślin po zimie, odporność na choroby, czy liczbę dni potrzebną do uzyskania fazy kwitnienia i dojrzałości technicznej. W charakterystyce możemy odszukać dane z ostatnich 3 lat - o ile doświadczenie z tą odmianą było wtedy prowadzone.

W roku 2012 plonowanie odmian populacyjnych kształtowało się na poziomie 78-119 proc. plonowania wzorca, które wynosiło 41,5 dt/ha. Rozpiętość plonowania sięgająca 41 proc. jest bardzo duża i przeliczając to na masę ziarna, wynosi aż 17 dt/ha. W roku 2011 plonowanie wynosiło 89-116 proc., a w 2010 r. 93-113 proc. plonowania wzorca. Plon wzorca wynosił w 2011 roku 31,8 dt/ha, a w roku 2010 było to 41,8 dt/ ha. Zatem różnice w plonowaniu sięgały w tych latach 8,6 i 8,4 dt/ha. Z odmian populacyjnych najlepiej plonowały w roku 2012 odmiany: NK Morse, Arot, NK Bold i NK Diamond.

Odmiany mieszańcowe w roku 2012 plonowały na poziomie 89-121 proc. wzorca. Różnica plonowania pomiędzy nimi była więc znacznie niższa niż odmian populacyjnych w tym roku i wynosiła 22 proc. - 9,1 dt/ha. W roku 2011 plonowanie odmian mieszańcowych kształtowało się na poziomie 88-128 proc., a w 2010 r. było to 104-120 proc., zatem różnica między najniżej plonującą odmianą a najplenniejszą wynosiła w tych latach 9,5 i 6,7 dt/ha. Odmiany mieszańcowe rzepaku ozimego dają więc większy plon od odmian populacyjnych, a także odznaczają się mniejszą rozpiętością ilości plonów w obrębie odmian. W roku 2012 najlepiej plonującymi odmianami mieszańcowymi rzepaku ozimego były DK Exquisite, Minerva, Garou i DK Exstorm.