Wiosną, podczas zabiegów uprawowych przygotowujących rolę do siewu, często popełniane są błędy, które obniżają plon roślin. Przedwczesne rozpoczęcie prac, przy nadmiernej wilgotności gleby, czyli przy braku odpowiedniej nośności, powoduje, że po kołach maszyn i ciągników na powierzchni pola pozostają głębokie koleiny. W tych miejscach zostaje zniszczona struktura gleby, wskutek czego kiełkowanie nasion i rozwój roślin są poważnie ograniczone. Błędem jest także nadmierna liczba uprawek lub zbyt duża prędkość robocza oraz stosowanie aktywnych maszyn uprawowych na lekkich glebach, w wyniku czego następuje rozpylenie gleby sprzyjające erozji i zaskorupieniu. Wadliwa jest także za głęboka uprawa przedsiewna, która prowadzi do zniszczenia kapilarnego systemu podsiąkania wody, a więc przesuszenia gleby i utrudnionego kiełkowaniu nasion. Gleba bezpośrednio zakrywająca nasiona musi mieć strukturę drobnogruzełkowatą, a warstwa wierzchnia gruboguzełkowatą, co zapewnia dopływ powietrza do kiełkujących nasion oraz szybkie ogrzewanie się wierzchniej warstwy roli.

GŁĘBOKOŚĆ UPRAWY RÓWNA GŁĘBOKOŚCI SIEWU

Przedsiewne przygotowanie roli powinno być wykonane na głębokość siewu nasion. Głębokość siewu nasion w dużym stopniu decyduje o szybkości i równomierności wschodów roślin. Jest ona zatem dostosowana do wielkości nasion, ilości nagromadzonych w nich substancji pokarmowych, sposobu kiełkowania i wschodów, zapotrzebowania nasion na wodę w czasie pęcznienia i na tlen podczas biochemicznych przemian związków zapasowych. Morfologia i biologia otoczkowanych jednonasiennych kłębków buraka wymaga płytkiego siewu nasion na głębokość 2-3 cm, ponieważ kiełki mają małą siłę przebicia gleby, w szczególności ze skłonnością do zlewania. Na podobną głębokość powinna być wykonana uprawa przedsiewna dla drobnych nasion rzepaku, lucerny czy zbóż. W przypadku nasion dużych, np. kukurydzy, kapilary powinny być zamknięte na głębokości 5 cm na glebach zwięzłych i wilgotnych oraz na 7-8 cm - na glebach lżejszych i suchych.