Ziarno siewne większości gatunków wystarczy wymieniać co trzy lata. Wyjątkiem są odmiany heterozyjne (mieszańcowe) żyta oraz odmiany browarne jęczmienia, które trzeba wymieniać co roku. Materiał siewny musi odznaczać się jak największym wigorem, który warunkuje przebieg kiełkowania, wschodów i dalszy wzrost roślin w różnych warunkach środowiska. Ziarno o dużym wigorze charakteryzuje wysoka energia i zdolność kiełkowania. Szybko i równomiernie kiełkuje, co skraca okres wschodów, podczas którego roślina jest najwrażliwsza na choroby. Ziarniaki o małym wigorze dają wschody słabe, wolne i rozciągnięte w czasie. Różnica w plonie między polem obsianym ziarnem o dużym wigorze a z pola obsianego ziarnem o obniżonym wigorze wynosi przeciętnie 30 proc. Poza tym wigor nasion decyduje przede wszystkim o wyrównaniu roślin, a tym samym o stratach podczas zbioru mechanicznego.

Do oznaczania wigoru zbóż można stosować różne testy. W Niemczech obowiązkowym testem dla zbóż jest test Hiltnera, który pozwala ocenić, jak siewki dają sobie radę w trudnych warunkach. Polega on na kiełkowaniu ziarniaków przykrytych 3-4-centymetrową warstwą gruzu ceglanego, żwiru lub małych kamyków. Kiełkują one bez dostępu światła w temperaturze 20 st.C przez 10-14 dni. Następnie oznacza się liczbę siewek prawidłowo i nieprawidłowo wykształconych. Test ten jest szczególnie przydatny do oceny wigoru ziarniaków uszkodzonych mechanicznie, porośniętych oraz porażonych przez choroby grzybowe.   

Ziarno używane do siewu musi być właściwie wykształcone, dorodne, wyrównane. Cechy te umożliwiają równomierny siew. Nie należy wysiewać ziarna porażonego przez choroby, uszkodzonego, porośniętego, z dużą ilością pośladu. Ziarniaki zainfekowane są źródłem zakażenia dla wschodzących roślin. Dlatego stosowanie materiału kwalifikowanego jest jedną ze skuteczniejszych niechemicznych metod walki ze szkodnikami i chorobami. Poza tym materiał kwalifikowany jest najczęściej zaprawiony za pomocą profesjonalnych zaprawiarek, co gwarantuje wysoką skuteczność zabiegu.