Wystąpienie objawów niedoborów składników przekłada się na obniżenie plonowania i pogorszenie jakości plonu. Zdarza się, że niedobór składnika trudno jest bezpośrednio określić, a czasem jego braki ujawniają się w momencie, gdy rośliny są zbyt wysokie by wjechać w plantacje opryskiwaczem.

Generalnie, jeśli wykorzystuje się tradycyjny sprzęt, kukurydzę jest się wstanie dokarmiać do 9-10. liści. Jednak potencjał plonotwórczy kolby buduje się do 12. liścia i dokarmianie w fazie 9-10. liścia azotem nie wpłynie już na jego wielkość. Dokarmianie w tym terminie ma zmniejszyć redukcję powstałych zawiązków plonotwórczych. Podajemy wówczas makro i mikroelementy.

Dokarmianie dolistne w fazie początku ukazywania się wiechy ma na celu stymulowanie rośliny do budowania przez nią biomasy. Odzwierciedla się to w prawidłowym rozwoju organów generatywnych, a więc właściwej długości kolb i ilości zawiązywanych w nich ziaren. Dobrze odżywiona kukurydza to lepsze wykorzystanie potencjału plonotwórczego – możliwość uzyskania wyższego plonu, a także lepsza jego jakość.

Podobał się artykuł? Podziel się!