Jesienią w fazie 5-7 liści rzepaku (BBCH 15–17) podaje się dolistnie przede wszystkim bor i mangan. Bor aplikuje się w ilości 300-400 g/ha, mangan w formie siarczanu w dawce 100-150 g/ha.

Bor jest m.in. odpowiedzialny za podział komórek stożka wzrostu łodygi i korzenia, odpowiada za transport węglowodanów i gospodarkę wodną roślin. Duże jesienne zapotrzebowanie rzepaku na bor wynika z tworzenia przez rośliny organów generatywnych. Niedożywienie roślin borem może skutkować obniżeniem plonu nasion o ok. 20 proc.

Z kolei mangan aktywuje wiele enzymów biorących udział w metabolizmie białek, cukrów i lipidów. Deficyt manganu powoduje zahamowanie wydłużania się korzeni, przeważnie na najgrubszych korzeniach, w środkowej części widoczne są objawy niedoboru manganu. Gorsze jest przez to przewodzenie roztworu glebowego do pozostałych części rośliny. Ponadto niedobór manganu obniża odporność roślin na niskie temperatury.