Przy okazji zaprawiania sięga się po nawozy donasienne mające na celu wspomóc rozwój roślin już na starcie. Zaprawianie ziarna zbóż powinno być pierwszym zabiegiem ochronnym, gdyż od początku wegetacji rośliny narażone są na atak patogenów chorobotwórczych. Zabieg jest istotny, gdyż plantacje zbóż przed głownią i śniecią uchronić można tylko poprzez zaprawianie i jak dotychczas nie ma innego sposobu walki z tymi chorobami. Jednocześnie proces zaprawiania wykorzystuje się na wprowadzenie innych składników: stymulatorów wzrostu, generatorów tlenu, powłok wchłaniających wodę czy nawozów donasiennych. Jest to jeden ze sposobów uzupełniania mikroskładników, których rośliny wymagają wprawdzie niewiele, jednak ich niedobór powoduje zakłócenia w podstawowych procesach metabolicznych.

Jeśli gleba jest uboga w mikroskładniki, to należy się liczyć z koniecznością ich dostarczania także w formie nalistnej i tym sposobem można pokryć bieżące zapotrzebowanie roślin na mikroelementy. Przy niskiej zasobności najwłaściwszym rozwiązaniem byłoby systematyczne wprowadzanie mikroelementów do gleby i podnoszenie jej stanu zasobności, zwłaszcza że przy doglebowym sposobie nawożenia uzyskuje się najlepsze efekty plonotwórcze zbóż. Roślina do prawidłowego rozwoju potrzebuje puli składników pokarmowych: makro- i mikroelementowych, które muszą być dla niej dostępne, a sposób ich dostarczenia jest sprawą drugorzędną.

NIEZBĘDNE SKŁADNIKI POKARMOWE

Zboża są wrażliwe na niedobór miedzi, cynku i manganu. Miedź wpływa na budowę komórek roślinnych i ogranicza porażenie przez patogeny chorobotwórcze, a cynk na usprawnienie procesów związanych z przemianami kwasu rybonukleinowego i powstawania białek. Mangan aktywuje procesy enzymatyczne, jest regulatorem i stymulatorem wzrostu, odpowiada m.in. za syntezę białek i jest niezbędny w procesie fotosyntezy. Niedostateczna ilość mikroelementów w glebie ogranicza rozwój roślin i limituje wielkość plonu, pomimo dostatecznego zaopatrzenia w makroskładniki. Jednocześnie przy braku makroelementów, niedostatecznej ilości azotu i potasu, działanie nawozami donasiennymi nie przyniesie efektów. Podstawowym składnikiem umożliwiającym budowę struktury plonu jest azot. Tym z kolei roślina nie może w pełni i efektywnie gospodarować, gdy brakuje potasu. W procesie tym równie ważny jest fosfor i siarka. Dlatego nawożenie musi być zbilansowane względem wszystkich wymaganych przez rośliny składników, makro- i mikroelementowych.

ZAPRAWA I NAWÓZ