Metoda EUF, czyli Elektro Ultra Filtracji wykorzystuje występowanie w roztworze wodnym jonów, które w polu elektrycznym przemieszczają się zgodnie z posiadanym ładunkiem elektrycznym. Dlatego za pomocą wody i pola elektrycznego można oznaczyć ilość jonów danego składnika pokarmowego w roztworze. Metoda pozwala na masowe oznaczenie zawartości: azotanów, azotu organicznego, potasu, fosforu, wapnia, magnezu i boru.

Zalety

Metoda ma wiele zalet. Przede wszystkim umożliwia rozdzielenie składników pokarmowych na frakcje dostępne natychmiast dla roślin i określa ilości, jakie mogą być dostarczone w późniejszym okresie wegetacji. Dzięki niej oznacza się też rzeczywistą zawartość wapnia – inaczej niż przy metodzie tradycyjnej, która określa tylko pH gleby, a mianowicie na podstawie ilości jonów wodoru. Uwzględnia ona także wzajemne oddziaływania składników. Jedna próba gleby pozwala określić zawartość najważniejszych dla buraków makro- i mikroelementów. Ważne jest także to, że metoda ta umożliwia racjonalnie i stosunkowo wcześnie zaplanować całość nawożenia. Próby gleby pobierane są bowiem, gdy przedplon pod buraki (najczęściej zboża) rośnie jeszcze na polu. Wyniki rolnicy otrzymują 2–3 tygodnie później.

Badania losowe

Aby rozpropagować tę metody analizy zasobności wśród rolników, w roku 2005 wydzielono losowo wybrane, reprezentatywne dla danego regionu grupy gospodarstw. Teren, gdzie przeprowadzono badanie, podzielono na trzy regiony. W każdym z nich podzielono rolników na trzy grupy pod względem uzyskanych plonów buraków w 2004 r. – do 40, 40–50 i ponad 50 t/ha. W każdej z grup wydzielono gleby ciężkie i średnie. Z kolei na każdym typie gleby podzielono pola na takie, na których stosowano i nie stosowano nawożenia organicznego. Następnie wydzielono pola, na których przedplonem dla buraków były zboża lub rośliny niezbożowe. Ostatnim elementem branym pod uwagę przy grupowaniu gospodarstw były roczne opady: poniżej 500, 500–650 i ponad 650 mm.