Wartość nawozowa liści buraczanych zależy przede wszystkim od wytworzonej biomasy jaką pozostawiamy na polu po zbiorze korzeni. Niestety w tym roku nie należy ona do rekordowych. W wyniku suszy buraki rozwijały się wolniej i wytwarzały mniejsze liście rozetowe, które często w trakcie wegetacji były dodatkowo redukowane i zrzucane przez rośliny. Efekt jest taki, że w wielu regionach ogólna masa liści jest znacznie mniejsza niż w latach przeciętnych. Co więcej zwłaszcza w gospodarstwach z produkcją zwierzęcą, w tym sezonie rolnicy częściej niż zazwyczaj powracali do praktyki popularnej jakiś czas temu polegającej na przeznaczeniu liści od buraków cukrowych do produkcji kiszonek dla zwierząt. Związku z tym należy liczyć się że ilość składników pokarmowych, które wrócą do naszych gleb będzie znacznie mniejsza niż zazwyczaj.

W tym sezonie masa liści buraków często jest mniejsza niż 40-45 t z ha. Z taką ilością biomasy do gleby wprowadza się około 150-160 kg azotu, nie więcej niż 40 kg fosforu oraz około 180-200 kg potasu. Przyorane liście to także dobre źródło wapnia – ponad 50 kg, magnezu – 40 kg a także sodu oraz mikroelementów.

Wykorzystanie tychże składników bywa zmienne i zależne od kilku czynników. Ogólnie ich wartość zazwyczaj rozpatruje się z w cyklu jednosezonowym, lecz jak to bywa z nawozami naturalnymi ich działanie jest znacznie dłuższe. Mineralizacja liści buraczanych zachodzi stosunkowo szybko. W następnym sezonie może się z nich uwolnić cały azot, który przykładowo zboże jare wykorzystają średnio w 40 proc., a kukurydza która dobrze wykorzystuje składniki pokarmowe pochodzące z wprowadzonej do gleby biomasy, nawet w 75 proc.

Potas również łatwo się uwalnia i szacuje się, że 50 - 70 proc. może zostać wykorzystana przez rośliny następcze. To sprawia, że nawożenie potasem pod rośliny jare można praktycznie zaniechać.

Pozostałe składniki równie dobrze są uwalniane i wykorzystywane w 50-75 proc., w zależności od długości wegetacji rośliny następczej.

Jedynie fosfor należy do składników, których po pierwsze liście buraczane zawierają niewiele, a po drugie większość tego składnika po mineralizacji szybko zostaje przechwycona przez mikroorganizmy. Ilość uwalnianego fosforu może pokryć zapotrzebowanie na wyprodukowanie zaledwie 1 t ziarna zbóż jarych.