– Pojęcie zarządzania bilansem składników pokarmowych jest obecnie bardziej aktualne niż kiedykolwiek wcześniej, szczególnie poprzez obawy związane z przyszłym kształtem regulacji prawnych oraz ekologicznego podejścia względem nawozów azotowych i fosforowych. W celu najlepszego wykorzystania składników pokarmowych, wszystkie składniki mineralne powinny być dostępne dla rośliny w ilości pokrywającej pełne zaopatrzenie do wydania plonu, zgodnie z potrzebami rośliny uprawnej – mówił prof. dr Andreas Gransee, dyr. IPAN Instytutu Badawczego przy Uniwersytecie w Getyndze w Niemczech, na grudniowym spotkaniu z dziennikarzami na terenie Instytutu.

W swoim wystąpieniu profesor wskazywał na rolę magnezu i siarki w nawożeniu upraw. Podkreślał, że należy położyć szczególny nacisk na magnez oaz siarkę, które często stosowane są w ilościach niepokrywających zapotrzebowanie na te składniki.

– Magnez pełni kluczową rolę w procesie fotosyntezy, rozwoju korzeni, kształtowaniu plonu i zwiększaniu odporności na suszę. Magnez jest podatny na wymywanie i dlatego celem uzupełnienia, zaleca się wielu przypadkach jego stosowanie. Z kolei siarka jest kluczowym elementem aktywacji wielu enzymów biorących udział w metabolizmie rośliny, jest szczególnie ważna w syntezie białka i zwiększa efektywność pobrania azotu – mówił profesor.

Oba składniki pozyskiwane są z naturalnych zasobów usytuowanych na terenie Niemiec, gdzie znajdują się złoża kizerytu (naturalne źródło magnezu oraz siarki) utworzone ponad 250 mln lat temu. Wydobyciem kizerytu już od ponad 150 lat zajmuje się firma K+S.

W kopalniach wydobywane są sole magnezu, potasu i siarki. Materiał charakteryzuje się ponad 30 proc. zawartością składników mineralnych. Z wydobywanych surowych soli wydzielany jest chlorek potasu, siarczan magnezu (kizeryt) i sól potasowa, z których następnie w procesach produkcji wytwarzane są nawozy.

Podobał się artykuł? Podziel się!