Wczesna aplikacja nawozu azotowego pozwoli na lepsze przemieszczenie składnika w glebie i sprzyja równomiernemu pobieraniu azotu. Przy założeniu, że uprawa prowadzona jest na glebie o odpowiednim odczynie, skutkować to będzie prawidłową gospodarką węglowodanową w roślinie i przełoży się na zwiększenie plonu.

Wczesna, jednorazowa aplikacja azotu nie wpływa na podnoszenie zwartości białka w ziarnie, co jest korzystne przy uprawie jęczmienia browarnego. Przy stosowaniu nawożenia azotem w dawkach do 70 kg N/ha nawóz azotowy wysiewa jednorazowo przedsiewnie i dobrze miesza z glebą. Nie stosuje się dawek dzielonych przy krótkim okresie wegetacji zbóż jarych.

W zbożach jarych wczesnego siewu (owies, pszenica) dawkę nawozu dzieli się na części: 60-70 proc. dawki stosuje przedsiewnie, a pozostałą aplikuje w fazie strzelania w źdźbło i na początku wzrostu kłosa w pochwie liściowej. Szczególnie korzystne jest dzielenie dawek azotu w pszenicę jarą z przeznaczeniem na cele piekarskie, bowiem stosowanie azotu w dawce dzielonej poprawia jakość ziarna.

Według opracowań UP w Poznaniu na glebach lekkich po przedplonach zbożowych w uprawę pszenicy jarej stosuje się ok. 130 kg N/ha, w pszenżyto ok. 120 kg N/ha, w owies ok. 100 kg N/ha, w jęczmień pastewny ok. 110 kg N/ha. Po przedplonie roślin okopowych, bądź wykorzystywanym oborniku w przedplonie zbożowym stosuje się w uprawę pszenicy ok. 100 kg N/ha, w pszenżyto, owies i jęczmień pastewny 90 kg N/ha.

Na glebach średnich po przedplonach zbożowych w uprawę pszenicy jarej stosuje się ok 110 kg N/ha, w pszenżyto ok. 90 kg N/ha, w owies i jęczmień pastewny 90 kg N/ha. Po przedplonie roślin okopowych, bądź wykorzystywanym oborniku w przedplonie zbożowym stosuje się w uprawę pszenicy ok. 80 kg N/ha, w pszenżyto ok. 70 kg N/ha, w owies ok. 60 kg N/ha, jęczmień pastewny ok. 50 kg N/ha.

Jęczmień pastewny siany po przedplonach bogatych w azot, pozostawiających dużo resztek pożniwnych, jak motylkowe czy przyorane liści buraków nawozi się niewielką dawką startową azotu 30-50 kg N/ha. W takim przypadku ogranicza się także przedsiewne stosowanie fosforu i potasu.

Ważny jest także fosfor i potas, bowiem potencjał plonotwórczy roślin jarych będzie mógł być wykorzystany tylko na glebach zasobnych w te składniki o uregulowanym odczynie. Proces pobierania azotu jest warunkowany przez zasobność gleby w fosfor i potas oraz przez pH gleby.

Podobał się artykuł? Podziel się!