Przy ustalaniu dawek nawozów bardzo pomaga znajomość zasobności gleby w podstawowe makroelementy. Należy określić, do jakiego kompleksu przydatności rolniczej należą gleby w gospodarstwie i związany z tym możliwy do uzyskania plon.

Kompleksy można odczytać z mapy glebowo-rolniczej lub określić na podstawie klasy bonitacyjnej i kategorii agronomicznej:

  • kompleks 1 (pszenny bardzo dobry) – gleby średnie, klasa bonitacyjna I i II;
  • kompleks 2 (pszenny dobry) – gleby ciężkie, klasa bonitacyjna IIa i IIIb;
  • kompleks 3 (pszenny wadliwy) – gleby średnie, klasa bonitacyjna IIIb, IVa i IVb;
  • kompleks 4 (żytni bardzo dobry) – gleby średnie, klasa bonitacyjna IIIa i IIIb;
  • kompleks 5 (żytni dobry) – gleby lekkie, klasa bonitacyjna IVa i IVb;
  • kompleks 6 (żytni słaby) – gleby bardzo lekkie, klasa bonitacyjna IVb i V;
  • kompleks 7 (żytni bardzo słaby) – gleby bardzo lekkie, klasa bonitacyjna V i VI;
  • kompleks 8 (zbożowo-pastewny mocny) – gleby ciężkie, klasa bonitacyjna IIIb, IVa, IVb;
  • kompleks 9 (zbożowo-pastewny słaby) – gleby lekkie, klasa bonitacyjna IVa, IVb, V.

Do kompleksów należy natomiast dopasować zasobność gleby w przyswajalne formy fosforu, potasu i magnezu oraz potrzeby nawożenia azotem. Przy określeniu potrzeb nawożenia azotowego bierze się pod uwagę potrzeby wapnowania, wysokość opadów w zimie, przedplon i jego nawożenie azotowe, dobór odmiany i ochronę chemiczną. Za każdy z tych czynników można uzyskać minus 1, 0 lub plus 1 punkt.

Minus 1 punkt liczy się, gdy:

  • wapnowanie jest konieczne,
  • opady zimowe były poniżej normy,
  • przedplonem dla zbóż były rośliny motylkowe lub okopowe na oborniku lub inne rośliny intensywnie nawożone azotem,
  • odmiana jest ekstensywna,
  • brak jest ochrony chemicznej.

0 liczy się, gdy:

  • wapnowanie jest potrzebne lub wskazane,
  • opady zimowe były w normie,
  • przedplonem dla zbóż są zboża, rośliny pastewne, ewentualnie rzepak średnio intensywnie nawożone azotem,
  • odmiana jest przeciętna,
  • częściowa ochrona chemiczna.