Potas (wraz z innymi makroskładnikami) odpowiada za efektywne wykorzystanie azotu i kontroluje gospodarkę wodną roślin. Akumulacja potasu w komórkach liści sprawia, że woda jest przez nie lepiej utrzymywana, tzn. jest zmniejszona transpiracja (niski współczynnik transpiracji) i rośliny lepiej pobierają wodę glebową.

Potas reguluje podstawowe procesy przemiany materii i wzrostu. Odpowiednie żywienie potasem pozwala zwiększyć zawartość cukru w burakach, skrobi w ziemniakach i ziarnie zbóż. Potas zwiększa zwartość tłuszczów w nasionach roślin oleistych. Rośliny prawidłowo odżywione potasem są mniej podatne na atak patogenów chorobotwórczych, ponieważ synteza białek zachodzi bez zakłóceń i mniej jest wolnych aminokwasów stanowiących źródło azotu dla grzybów pasożytniczych.

Rośliny pobierają potas w postaci jonów K+ i w porównaniu z innymi jonami jest on szybko pobierany i transportowany do nadziemnych części roślin, głównie liści. Potas jest ruchliwy, może wędrować zarówno w kierunku wierzchołka rośliny, jak i korzenia, a następnie przechodzić do gleby.

Potas jest niemal całkowicie związany z mineralną częścią gleby. Zawartość potasu całkowitego w glebach uprawnych waha się od 0,8 do 3 proc. (jest niższa na glebach lżejszych). Przy pobieraniu aktywnego potasu przez rośliny następuje zmniejszenie jego zasobów w roztworze glebowym. Dostępność potasu w glebie uzupełniana jest głównie z jej fazy ruchomej.

Potas aktywny w roztworze glebowym stanowi do 0,2 proc. form ogólnych tego pierwiastka, czyli 80 kg/ha, natomiast potas wymienny stanowi 1-2 proc. form ogólnych, aż ok. 90 proc. form aktywnych potasu pozostaje silnie związana z minerałami i praktycznie niedostępna. Tylko przy bardzo małych ilościach potasu aktywnego oraz wymiennego może dojść do uwalniania pierwiastka z tej formy lub w wyniku wietrzenia minerałów zawierających potas.

Konieczne jest nawożenie potasem i dostarczanie makroskładnika. Większość upraw zaleca się nawozić wysokoskoncentrowanymi nawozami chlorkowymi (sól potasowa) lub nawozami kompleksowymi. Potas stosuje się jesienią, z wyjątkiem gleb bardzo kwaśnych, bardzo lekkich. W przeciętnych warunkach na glebach lekkich całkowitą dawkę potasu dzieli się na: jesienną (2/3 dawki) i wiosenną (1/3 dawki) w uprawy ozime i jare. Na glebach ciężkich potas stosuje się jesienią.