Późne lato po zbiorze zbóż to dobry termin na zastosowanie wyprodukowanej w sezonie późnowiosennym oraz letnim nadwyżki nawozów naturalnych. Warto takie nawozy użyć na ściernisko. Na rozwożenie obornika warto wybrać dzień pochmurny, z względnie niską temperaturą o dużej wilgotności powietrza. W takich warunkach ograniczone zostaną potencjalne straty azotu amonowego z obornika.

Według badań w zależności od stopnia sfermentowania obornika stratom podczas jego rozwożenia może ulec nawet 10-25% azotu ogółem w nawozie. Z tego względu należy unikać stosowania świeżego obornika, z którego amoniaku ulotni się najwięcej. Straty są tym większe im lżejsza jest gleba, a temperatura otoczenia wyższa.

Między innymi z powyższych powodów bardzo ważne jest by bezpośrednio po wywiezieniu (maksymalnie do 6 godz.) wymieszać go z glebą (przepisy mówią by zrobić to najpóźniej do dnia następnego). Najczęściej wykonuje się do za pomocą podorywki lub płytkiej orki. Dobre efekty można uzyskać również za pomocą grubera lub brony talerzowej. Lecz te zabiegi muszą być starannie wykonane.

Obornik z reguły stosuje się pod rośliny o długim okresie wegetacji (buraki, ziemniaki kukurydza). Gospodarstwa, które produkują dużą jego ilość podają go również pod zboża oraz rzepak. Tu oczywiście należy rozważyć wielkość dawki pod oziminy.

Jeśli chodzi o wartość nawozową obornika zależy ona od rodzaju odchodów, słomy, długości fermentacji oraz sposobu przechowywania. Ogólnie to wszystko uśrednić można do następujących wartości. Przeciętny obornik zawiera ok. 20-25% suchej masy, 0,5 % azotu, 0,3 % fosforu, 0,7 % potasu.

Na co warto wrócić uwagę, jak podaje prof. Grzebisz z UP w Poznaniu uwzględnienie obornika w cyklu 3-4 letnim zmianowaniu zapewnia odżywienie roślin w mikroelementy na poziomie 2/3 -3/4 potrzeb na mikroskładniki u roślin wrażliwych na ich niedobór. Wyjątek stanowi bor, którego zwartość w nawozach naturalnych jest niewystarczająca by pokryć zapotrzebowanie na ten pierwiastek w uprawach buraka cukrowego czy rzepaku.

Na koniec po raz kolejny należy wspomnieć o ograniczeniach związanych z Dyrektywą Azotanową, która nakazuje by roczna dawka nawozu naturalnego nie przekraczała ilości zawierających 170 kg azotu na 1 ha. Czyli dopuszczalna dawka obornika nie powinna przekraczać dawki 35 ton/ 1 ha rocznie.

Podobał się artykuł? Podziel się!