Prawdą jest, że pobierane przez rośliny składniki mineralne są przez nie wykorzystywane do wzrostu i rozwoju. Mniej znanym oddziaływaniem jest ich wpływ na poziom odporności roślin wobec porażenia chorobami grzybowymi.

Oddziaływanie tego typu dotyczy zarówno makro-, jak i mikroelementów, obejmuje korzenie oraz część nadziemną wraz z organami generatywnymi. Wysoka zasobność roślin w poszczególne pierwiastki nie zawsze oznacza wzrost odporności. Zdarza się, że jest przyczyną jej spadku.

AZOT SPRZYJA WYSTĄPIENIU CHORÓB GRZYBOWYCH

Fizjologiczne i plonotwórcze działanie azotu na roślinę jest nadrzędne w odniesieniu do innych składników mineralnych. Azot jest pierwiastkiem najszybciej pobieranym i bierze udział we wszystkich procesach metabolicznych zachodzących w roślinach. Stanowi podstawowy składnik białek i kwasów nukleinowych, wchodzi w skład chlorofilu, regulatorów wzrostu i licznych enzymów spełniających rolę katalizatorów w reakcjach biochemicznych. Jednocześnie jego wpływ na zdrowotność roślin jest zróżnicowany. Ogólny wzrost zawartości azotu w roślinie najczęściej powoduje zwiększenie podatności roślin na porażenie przez patogeny.

Nawożenie azotem bardzo korzystnie wpływa na wzrost masy wegetatywnej i generatywnej roślin uprawnych, umożliwiając osiąganie dużych plonów. Jednak stosowanie intensywnego nawożenia tym pierwiastkiem skutkuje wytwarzaniem u roślin tkanek delikatniejszych, bardziej podatnych na infekcje patogenami. Intensywne nawożenie wpływa również w sposób pośredni na nasilenie występowania chorób. Tkanki roślin zasobnych w azot charakteryzują się zwiększoną zawartością rozpuszczalnych związków azotu i węglowodanów prostych, stanowiących doskonałe źródło substancji odżywczych dla grzybów patogenicznych. Wzrost i rozwój grzybów, które w tych warunkach zainfekowały roślinę uprawną, przebiega niezwykle szybko.

Jak wskazują obserwacje naukowców, wzrost nawożenia roślin azotem różnicuje presję poszczególnych gatunków patogenów. Zauważono, że wyższe dawki azotu w rzepaku ozimym wpływają na częstsze występowanie mączniaka prawdziwego, mączniaka rzekomego, czerni krzyżowych, suchej zgnilizny kapustnych i szarej pleśni. Natomiast przyczyniają się do słabszego porażenia przez zgniliznę twardzikową oraz werticiliozę.