Rzepak jest rośliną wysoce wrażliwą na brak boru. Jego niedobór jest przyczyną zaburzenia wzrostu i rozwoju korzenia oraz części nadziemnych roślin. Niewystarczający poziom składnika będzie powodował zahamowanie tworzenia łuszczyn oraz niską zawartość nasion w łuszczynie. Rzepak wykazuje umiarkowanie średnią wrażliwość na niedobór żelaza i manganu, małą na cynk i miedź.

Dlatego rzepak przede wszystkim trzeba nawozić borem stosując od 100–250 g B/ha i manganem w ilości 100–150 g Mn/ha. W dalszej kolejności rośliny dokarmia się miedzią, molibdenem, cynkiem i żelazem.

Objawy niedoboru obserwować można m.in. na częściach podziemnych roślin.

Przy doborze nawozów dolistnych należy zwrócić uwagę na formę nawozu. Mikroelementy są szybciej pobierane przez rośliny z chelatów, a te działają bardzo efektywnie w temperaturze powyżej 15°C. Zatem, w zależności od temperatur we wczesnym jesiennym zabiegu dokarmiania aplikuje się najpierw chelaty, a w momencie niższych temperatur, w późnojesiennym sole.

Nalistne nawożenie rzepaku ozimego przeprowadza się roztworem kilku składników. Można łączyć i aplikować jednocześnie: mikroelementy, mocznik, magnez, siarkę. Np. do nawozów mikroelementowych czy do mocznika dodać można siedmiowodny siarczan magnezu. Wykazuje on dla pewnego zakresu stężeń, działanie chroniące rośliny przed poparzeniem przez mocznik.

Jeśli pozwala na to etykieta produktów ochrony roślin, nawozy dolistne łączy się insektycydami, fungicydami. Przy czym to środki ochrony roślin determinują właściwy moment zabiegu, dotyczy do zwłaszcza regulatorów wzrostu i preparatów grzybobójczych.

Jeśli przewiduje się więcej niż raz wykonywać oprysk, np. insektycydem wówczas z powodzeniem można dzielić dawki nawozów mikroelementowych stosując zabieg łączony (nawóz + insektycyd). Przy pierwszej aplikacji łączonej można zastosować niższą dawkę boru. Przy kolejnym zabiegu, który przeprowadza się kilka tygodni przed spoczynkiem zimowym zastosuje się także dokarmianie borem i uzupełni zalecaną jesienną dawkę.

Dwukrotna aplikacja jesienna boru jest jak najbardziej wskazana. Konieczny dla rzepaku bor dobrze jest podawać w mniejszych dawkach, kilkakrotnie jesienią i wiosną. Bor jest pierwiastkiem bardzo mało ruchliwym i słabo się przemieszcza w roślinie.