Mangan, miedź, bor i molibden są składnikami enzymów odpowiedzialnych za metabolizm węglowodanów i dostarczenie roślinom energii w przemianie materii. Są mikroskładnikami, które mają znaczenie dla dobrej zimotrwałości rzepaku.

Prawidłowa ilość boru w uprawie rzepaku jest ważna dla przemian i transportu węglowodanów, wzrostu elongacyjnego pędów i korzeni oraz produkcji pyłku. Niedobór boru jesienią powoduje ograniczenie rozwoju korzeni i powstawanie w miękiszu pustych przestrzeni. Jest to szczególnie niekorzystne w czasie wiosennych suszy, gdy niedostatecznie rozwinięte korzenie nie są w stanie pobrać wystarczającej ilości wody i w konsekwencji obserwuje się redukcję części nadziemnych roślin.

Wiosną w wyniku braków boru brzegi najstarszych liści są przebarwione na fioletowo-czerwono i zawinięte do góry, w czasie intensywnego wzrostu główne pędy pękają wzdłuż. O barkach mikroskładnika świadczą też: słabe pylenie, mniejsza ilość łuszczyn (górne łuszczyny po zawiązaniu nasion zasychają), mała liczba nasion w łuszczynie, zwiększona ilość pędów, na których po kwitnieniu nie powstają łuszczyny.

Mangan to kolejny mikroelement, który także w pierwszej kolejności należy dostarczyć roślinom. Stymuluje pobieranie fosforu i w ten sposób pośrednio wpływa na rozwój systemu korzeniowego. Bierze udział wraz z miedzią we wszystkich głównych funkcjach w roślinie: fotosyntezie, gospodarce hormonalnej rośliny, zwiększeniu odporności na choroby. Oba mikroskładniki: mangan i miedź odpowiedzialne są za gospodarkę azotową, bowiem aktywują enzymy redukcji azotanów.

Nie można zapomnieć o molibdenie, którego rola polega m.in. na przekształcaniu azotanów do amoniaku, a pierwiastek ten wchodzi w skład enzymu reduktazy azotanowej, jest też pośrednio odpowiedzialny za wykorzystanie nawozów zawierających formę azotanową i wbudowanie azotu w białko.

W sytuacji, gdy brakuje molibdenu, następuje wzrost stężenia azotanów w roślinach i rzepak jest wówczas bardziej narażony na działanie mrozu. Niedobór tego pierwiastka powoduje zahamowanie wzrostu mimo dobrego zaopatrzenia w azot. Objawami braków są jasne przebarwienia nerwów i pękanie blaszki liściowej.

Podobał się artykuł? Podziel się!