W okresie wiosennym zboża ozime, w tym pszenżyto, wymagają przede wszystkim nawożenia azotem, siarką i mikroskładnikami, natomiast stosowanie pozostałych składników pokarmowych, tj. fosforu, potasu i magnezu odbywa się głównie w okresie jesiennym. Wczesną wiosną nawożenie tymi składnikami, o ile na takie się decydujemy, powinno mieć przede wszystkim charakter uzupełniający.

NAWOŻENIE AZOTEM

Przystępując do wiosennego nawożenia zbóż azotem, w pierwszej kolejności trzeba ocenić stan roślin (łanu) po zimie, gdyż w zależności od ich stanu nawożenie tym składnikiem może mieć różne priorytety. Przykładowo, gdy rośliny odznaczają się bardzo dobrym lub nadmiernym rozkrzewieniem, nie należy przesadzać z wysokością pierwszej dawki. W takiej sytuacji nie zależy nam bowiem na wiosennym krzewieniu, tylko na bieżącym odżywianiu roślin. Pamiętać jednak przy tym trzeba, że zawiązek kłosa rośliny wytwarzają już w pełni krzewienia. Stąd też nadmierne "przegłodzenie" łanu może skutkować nie tylko stosunkowo szybką redukcją liczby źdźbeł, których mamy w nadmiarze, lecz również redukcją samego kłosa (spadek liczby pięterek ziarniaków), co w konsekwencji może prowadzić do redukcji plonu. Dlatego decydując się na ograniczenie lub opóźnienie (co często ma miejsce w zbyt gęstych łanach) pierwszej dawki azotu w zbożach, trzeba być szczególnie ostrożnym. Jednocześnie należy wiedzieć, że zadanie pierwszej dawki azotu nie sprowadza się tylko do pokrycia potrzeb pokarmowych łanu lub pobudzenia roślin do krzewienia i dobrego rozwoju wszystkich zawiązanych źdźbeł (na czym szczególnie zależy nam w łanach rzadkich, które w roku obecnym ze względu na warunki pogodowe w okresie jesiennym mogą dominować), lecz także polega na tym, aby "zabezpieczyć" pewną pulę azotu w glebie, z której rośliny będą korzystać w późniejszych fazach wzrostu. Azot (nawóz) zastosowany w pierwszej dawce stosunkowo łatwo się rozpuszcza i przemieszcza w głąb gleby (oczywiście pod warunkiem, że gleba jest wilgotna i występują wiosenne opady). Stąd też nawet gdy w fazie strzelania w źdźbło wystąpi niedobór wody, który ogranicza efektywność dawki drugiej, to rośliny mogą pobierać składnik z gleby z rodzimych zasobów, jak również pozostałości z dawki pierwszej, które znajdują się w głębszych warstwach gleby (ma to miejsce w sytuacji, gdy niedobór wody nie jest drastyczny).